<span dir="RTL" lang="AR-SA">بررسی اثر پانسمان نوین در بهبود زخم وکاهش میزان آمپوتاسیون پای دیابتی
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 874
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-874_002
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: زخم پا، یکی از مهم ترین عوارض دیابت است. بر همین اساس مطالعه ی حاضر با هدف تعیین تاثیر پانسمان نوین در کاهش میزان آمپوتاسیون پای دیابتی انجام شد. روش ها: این مطالعه از نوع کوهورت گذشته نگر بود. تعداد نمونه برابر با ۱۰۰ نفر از بیماران بود که بصورت تصادفی ساده انتخاب و وارد مطالعه شدند، سپس بیماران بر اساس نوع مداخله در دو گروه پانسمان سنتی و پانسمان نوین هرکدام ۵۰ نفر بصورت تصادفی تقسیم شدند. اطلاعات بوسیله چک لیست و توسط پژوهشگر جمع آوری گردید. داده ها در سطح معناداری ۰۵/۰ مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی در گروه پانسمان سنتی برابر با ۸/۶۳±۵۳/۶۲ سال و در گروه پانسمان نوین برابر با ۹/۳۹±۵۲/۹۴ سال بود. ۳۴ نفر از بیماران مرد و ۶۶ نفر زن بودند. میانگین شاخص توده بدنی در گروه پانسمان سنتی برابر با ۸/۸۴±۲۹/۸۶ و در گروه پانسمان نوین برابر با ۹/۳۷±۳۳/۶۷ بود. آمپوتاسیون در بیماران دو گروه (پانسمان سنتی و نوین) دارای تفاوت معنادار بود و کاهش معنی داری در میزان آمپوتاسیون در گروه پانسمان نوین مشاهده شد (۰۵/۰ > P). همچنین بین آمپوتاسیون در دو گروه مورد بررسی بر اساس رتینوپاتی و نفروپاتی تفاوت معنادار وجود داشت (۰/۰۵ > P). نتیجه گیری: انتخاب پانسمان زخم ممکن است بر عواملی مانند شاخص توده بدنی، شدت زخم، عوارض دیابتی و خطر قطع عضو در بین بیماران دیابتی تاثیر بگذارد. این بینش ها می تواند به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در تصمیم گیری آگاهانه در مورد انتخاب پانسمان زخم برای بیماران دیابتی برای بهینه سازی بهبود زخم و بهبود پیامدهای کلی سلامت کمک کند..
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد ساجدی نژاد
پزشک عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران
سارا مبارک
دانشیار، گروه بیماری های عفونی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران
عصمت رادمنش
دانشیار، گروه فیزیولوژی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران
هانی اسماعیلیان
گروه مهندسی کامپیوتر، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
علیرضا حزبه نژاد
پزشک عمومی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان آموزشی طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران
محسن رضا زاده
پزشک عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
