<span dir="RTL" lang="AR-SA">بازتاب دستاوردهای فرهنگی و تمدنی ایران و اسلام در آموزش پزشکی نوین

مقدمه: میراث مکتوب حکمایی چون رازی و ابن سینا با تکیه بر مشاهده، تجربه و حفظ تعادل جسم و روح، الگویی جامع برای تربیت پزشکان مسئول و آگاه از هویت تاریخی خویش ارائه می دهد. با وجود این، غلبه نگرش پوزیتیویستی در آموزش پزشکی، موجب کم رنگ شدن نقش این میراث شده و ضرورت بازنگری در محتوای درسی و فلسفه آموزش پزشکی را آشکار می سازد. روش ها: این پژوهش با رویکرد توصیفی- تحلیلی و بر پایه بررسی منابع کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. داده ها از متون کلاسیک پزشکی اسلامی- ایرانی، آثار تاریخی، منابع فلسفی و مقالات علمی معتبر گردآوری و تحلیل شده تا جلوه های اثرگذار تمدن ایرانی- اسلامی بر نظام آموزش پزشکی نوین شناسایی گردد. یافته ها: نتایج نشان می دهد طب اسلامی- ایرانی در چهار عرصه معرفتی- علمی، اخلاقی- انسانی، درمانی- بالینی و فلسفی- معنوی دارای دستاوردهای بنیادین است. نظام طبقه بندی دانش پزشکی، تجربی سازی و مستندسازی توسط رازی، جامعیت و بین رشته ای بودن «قانون» ابن سینا، و شکل گیری مدل بیمارستانی سازمان یافته نمونه هایی از نهادینه سازی آموزش و پژوهش در این تمدن اند. همچنین، توجه به سلامت روان، معنویت، تغذیه، پیشگیری از بیماری و تلفیق حکمت عملی در تربیت پزشکان، مبانی آموزش کل نگر و اخلاق مدار معاصر را شکل می دهد. نتیجه گیری: افزودن هوشمندانه دستاوردهای فرهنگی و تمدنی ایران و اسلام در آموزش پزشکی نوین، نه بازگشت به گذشته بلکه حرکتی راهبردی برای تربیت پزشکانی جامع نگر، متعهد و انسان محور است. این هم افزایی موجب ارتقای کیفیت آموزش، بهبود سلامت جامعه و تقویت پیوند میان علم، اخلاق و هویت می شود. تحقق این هدف مستلزم بازنگری در سرفصل ها، اعتبارسنجی علمی متون کهن و گسترش پژوهش های میان رشته ای است.

کلیدواژه ها:

آموزش پزشکی نوین ، طب اسلامی- ایرانی ، میراث فرهنگی و تمدنی ، اخلاق پزشکی ، آموزش کل نگر