مقدمه: بی اختیاری ادراری، یکی از اختلالات شایع در
زنان است که می تواند پیامدهای قابل توجهی بر سلامت و
کیفیت زندگی داشته باشد. تمرینات عضلات کف لگن به عنوان درمان خط اول برای
بی اختیاری ادراری استرسی شناخته می شوند، اما اجرای صحیح تمرینات و پایبندی بیماران به برنامه درمانی همواره چالش برانگیز بوده است. در سال های اخیر،
بیوفیدبک به عنوان روشی کمکی برای بهبود اجرای این تمرینات مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه مرور سیستماتیک، شواهد مربوط به نقش
بیوفیدبک در بهینه سازی تمرینات عضلات کف لگن در
زنان مبتلا به بی اختیاری ادرار بود.روش ها: این مرور سیستماتیک بر اساس دستورالعملPRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. جستجوی نظام مند در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar برای مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۶ انجام شد. مطالعات کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده که اثر
بیوفیدبک در کنار تمرینات عضلات کف لگن را بررسی کرده بودند وارد مطالعه شدند. کیفیت روش شناختی با چک لیست اصلاح شده داون و بلک و خطر سوگیری با ابزار RoB۲ ارزیابی شد. به دلیل ناهمگونی مطالعات، یافته ها به صورت سنتز روایی ارائه شدند.یافته ها: در مجموع ۱۲ مطالعه وارد تحلیل شدند. بیشتر مطالعات نشان دادند که ترکیب تمرینات عضلات کف لگن با
بیوفیدبک موجب بهبود قدرت عضلات کف لگن، کاهش شدت علائم
بی اختیاری ادراری و بهبود
کیفیت زندگی می شود. همچنین برخی مطالعات افزایش خودکارآمدی و پایبندی به تمرینات را گزارش کردند. با این حال، در تعدادی از مطالعات تفاوت معنی داری بین تمرینات کف لگن با و بدون
بیوفیدبک مشاهده نشد.نتیجه گیری:
بیوفیدبک می تواند به عنوان یک ابزار کمکی برای بهبود اجرای تمرینات عضلات کف لگن در
زنان مبتلا به
بی اختیاری ادراری مفید باشد، اما شواهد درباره برتری قطعی آن نسبت به تمرینات کف لگن به تنهایی هنوز محدود و ناهمگون است.