<span dir="RTL" lang="AR-SA">تاثیر تمرینات DNS<span dir="RTL" lang="AR-SA"> و PNF<span dir="RTL" lang="AR-SA"> بر عملکرد حرکتی، درد، ناتوانی و کیفیت زندگی زنان سالمند مبتلا به کمردرد غیراختصاصی
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 873
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-873_007
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: کمردرد غیراختصاصی، از شایع ترین اختلالات اسکلتی- عضلانی سالمندان است که با کاهش عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی همراه است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات پایدارسازی عصبی عضلانی پویا (Dynamic Neuromuscular Stabilization) DNS و تسهیل سازی عصبی- عضلانی حس عمقی (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation) PNF بر عملکرد حرکتی، درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی زنان سالمند مبتلا به کمردرد غیراختصاصی بود.روش ها: در این مطالعه ی تجربی، ۳۰ زن سالمند ۶۰ تا ۷۵ ساله مبتلا به کمردرد غیراختصاصی به صورت تصادفی در دو گروه DNS و PNF(هر گروه ۱۵ نفر) تخصیص یافتند. مداخلات هشت هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. متغیرهای دامنه ی حرکتی، استقامت عضلانی، تحرک عملکردی (TUG)، شدت درد (VAS)، ناتوانی عملکردی (ODI) و کیفیت زندگی (SF-۳۶) در پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در سطح معناداری ۰/۰۵ > P تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: برای تمامی متغیرها به جز بعد روانی کیفیت زندگی (۰/۰۵۴ = P) اثر زمان معنادار بود (۰/۰۵ > P). اثر تعاملی زمان×گروه برای دامنه ی حرکتی ران (راست ۰/۰۳۸ = P و چپ۰/۰۲۶ = P) و فلکشن کمری (۰/۰۳۷ = P) به نفع PNF و برای استقامت عضلات بازکننده تنه (۰/۲۷۰ = P) به نفع DNS معنادار بود. در سایر متغیرها تفاوت معناداری بین الگوی تغییر دو گروه مشاهده نشد (۰/۰۵ < P).نتیجه گیری: هر دو رویکرد DNS و PNF می توانند به عنوان مداخلات غیردارویی موثر برای بهبود برخی پیامدهای بالینی و عملکردی زنان سالمند مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مورد استفاده قرار گیرند. انتخاب نوع تمرین می تواند بر اساس هدف درمانی صورت گیرد؛ به گونه ای که تمرینات PNF برای بهبود دامنه ی حرکتی و تمرینات DNS برای افزایش استقامت عضلات بازکننده تنه می توانند اولویت داشته باشند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حامد صفری
دانشجوی دکتری آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
وحید ذوالاکتاف
استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
شهرام لنجان نژادیان
دانشیار بیومکانیک ورزشی، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
مجتبی بابایی خرزوقی
دانشیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، مرکز تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
