فرصت های سیاستگذاری برای بازاندیشی در آموزش مجازی پزشکی" >فرصت های سیاستگذاری برای بازاندیشی در آموزش مجازی پزشکی" >فرصت های سیاستگذاری برای بازاندیشی در آموزش مجازی پزشکی" >

<span dir="RTL" lang="AR-SA">فرصت های سیاستگذاری برای بازاندیشی در آموزش مجازی پزشکی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IMSJ-44-871_001

تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405

چکیده مقاله:

همه گیری کووید- ۱۹، بهداشت عمومی و سلامت افراد را تحت تاثیر قرار داد و آموزش حضوری دانشگاه ها را متحول کرد. به این صورت که آموزش مجازی و الکترونیک، به طور عملیاتی و گسترده در نظام های آموزشی و آموزش پزشکی برنامه ریزی و تعریف شد. در این راستا، خلاصه سیاستی بر مبنای یافته های مطالعه ی کیفی با هدف شناسایی فرصت های آموزش مجازی از دیدگاه دانشجویان پزشکی عمومی تدوین شد. یافته ها نشان داد آموزش مجازی از دیدگاه دانشجویان فرصت هایی در سه سطح زیرساختی، آموزشی و فردی ایجاد کرد. در سطح زیرساختی، شکسته شدن الگوی سنتی کلاسی، گسترش استفاده از فناوری، تقویت سامانه های آموزش مجازی و تسهیل مدیریت آموزش از مهم ترین دستاوردها بود. در سطح آموزشی، انعطاف پذیری در زمان و مکان یادگیری، شکل گیری شیوه های نوین آزمون و تقویت خودراهبری تحصیلی به عنوان فرصت های مهم مطرح شد. در سطح فردی نیز صرفه جویی در زمان، کاهش برخی فشارهای روانی و کاهش هزینه های رفت و آمد و سکونت از جمله پیامدهای مثبت تجربه آموزش مجازی بودند. برای استفاده بهینه از فرصت های آموزش مجازی با مشورت خبرگان، پنج گزینه سیاستی به این صورت «ترکیب آموزش مجازی و ترکیبی در برنامه رسمی آموزش پزشکی، تقویت و استانداردسازی سامانه های آموزش مجازی، بازطراحی نظام ارزشیابی و آزمون ها در محیط مجازی، حمایت از خودراهبری و انعطاف پذیری تحصیلی دانشجویان، کاهش هزینه های آموزشی و استفاده بهینه از منابع» طراحی و تحلیل شد. بر این مبنا آموزش مجازی می تواند بر کیفیت تحصیل و کیفیت زندگی دانشجویان اثرگذار بوده و مبنایی برای بازنگری در سیاست های آموزش پزشکی و توسعه الگوهای ترکیبی و انعطاف پذیر در آینده باشد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

نوید یوسفیان آرانی

پزشک عمومی، مرکزتحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

مریم آویژگان

دانشیار مرکزتحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Samouei R, Sattari M. Design and Validity of a questionnaire ...
  • Dastani M. COVID ۱۹: A New Beginning in Virtual Education ...
  • Vallée A, Blacher J, Cariou A, Sorbets E. Blended learning ...
  • Turan Z, Kucuk S, Cilligol Karabey S. The university students' ...
  • Zhalehjoo N, Arabi M, Momeni Z, Akbari Kamrani M, Khalili ...
  • Li L, Wu H, Xie A, Ye X, and Liu ...
  • Sattari M, Samouei R. predicting the performance of faculty members ...
  • Odintsova TA, Kopchak OO, Bachinskaya NY, Ivniev BB, Pokanevych OV. ...
  • Yoosefian Arani N, Avizhgan M. Students' Experiences on Online Education ...
  • نمایش کامل مراجع