<span dir="RTL" lang="AR-SA">تاثیر کتاب درمانی بر بهبود روانی گفتار کودکان مبتلا به لکنت: مطالعه ی مورد منفرد
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 869
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 59
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-869_003
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: لکنت، یکی از اختلالات شایع گفتاری در کودکان است که می تواند تاثیرات عمیقی بر کیفیت زندگی آنان بگذارد. در میان روش های درمانی نوین، کتاب درمانی به عنوان یک مداخله غیرمستقیم و جذاب مطرح است؛ با این حال، شواهد تجربی محدودی در مورد اثربخشی آن بر روانی گفتار کودکان دارای لکنت وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی کتاب درمانی بر بهبود روانی گفتار در قالب یک طرح مورد منفرد بر روی یک کودک مبتلا به لکنت انجام شد. روش ها: این مطالعه در قالب یک پژوهش مورد منفرد (Single-Subject Design) با مدل A-B-A انجام شد. شرکت کننده، یک کودک دارای لکنت از گروه سنی «ج» در شهر اصفهان بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. مداخله کتاب درمانی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای وی اجرا گردید. در دو مرحله پایه (A) (قبل و پس از مداخله) هیچ مداخله ای انجام نشد و مداخله فقط در فاز (B) اعمال گردید. شدت لکنت در تمامی مراحل با استفاده از ابزار SSI-۴ اندازه گیری و ثبت شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که قبل از مداخله متغیرهای مورد بررسی یعنی درصد سیلاب های لکنت شده (SS درصد) و میزان نمره ی لکنت (SR) در دو حالت خواندن از روی متن و گفتار محاوره ای در سطح شدید بوده اما با اجرای جلسات کتاب درمانی و در مرحله ی مداخله روند نزولی یافته و میزان بالای درصد داده های ناهمپوش (PND) نیز به منزله موثر بودن مداخله بوده است. نتیجه گیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که کتاب درمانی، روی بهبود روانی گفتار در نمونه ی مورد مطالعه موثر واقع شده و منجر به کاهش شدت لکنت در وی گردید. شکی نیست که نتایج این مطالعه با توجه به محدودیت های آن برای تایید قطعی اثرگذاری مداخله کتاب درمانی بر لکنت کودکان کافی نیست و مطالعات بیشتر در این زمینه راهگشا خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا مهاجری
دانشجوی کارشناسی ارشد کتابداری و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
بیژن شفیعی
استادیار، گروه گفتاردرمانی، دانشکده ی علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
علیرضا رحیمی
دانشیار، گروه کتابداری و اطلاع رسانی پزشکی، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات در امور سلامت، دانشکده ی مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
رسول نوری
دانشیار، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات در امور سلامت، دانشکده ی مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
