طراحی یک واکسن پپتیدی چنداپی توپی علیه گلیوبلاستومای چندشکلی با هدف گیری گیرنده زیرواحد آلفا۲ اینترلوکین-۱۳ و گیرنده افرین نوع A۲: رویکرد ایمنی- محاسباتی" >طراحی یک واکسن پپتیدی چنداپی توپی علیه گلیوبلاستومای چندشکلی با هدف گیری گیرنده زیرواحد آلفا۲ اینترلوکین-۱۳ و گیرنده افرین نوع A۲: رویکرد ایمنی- محاسباتی" >طراحی یک واکسن پپتیدی چنداپی توپی علیه گلیوبلاستومای چندشکلی با هدف گیری گیرنده زیرواحد آلفا۲ اینترلوکین-۱۳ و گیرنده افرین نوع A۲: رویکرد ایمنی- محاسباتی" >
مقدمه: گلیوبلاستومای چندشکلی، (Glioblastoma multiforme) GBM تهاجمی ترین تومور اولیه مغزی است و به درمان های متداول مقاوم می باشد. طراحی واکسن های پپتیدی چنداپی توپی می تواند رویکردی نوین برای تحریک پاسخ ایمنی اختصاصی علیه آنتی ژن های توموری باشد. روش ها: با استفاده از ابزارهای ایمنی محاسباتی، اپی توپ های مرتبط با سلول های لنفوسیت کشنده (CTLs) و B از آنتی ژن های IL۱۳Rα۲ و EPHA۲ شناسایی و بر اساس آنتی ژن زایی، غیرآلرژن بودن و غیرسمی بودن غربال شدند. توالی نهایی با ۱۶ اپی توپ لنفوسیت های کشنده و ۶ اپی توپ از سلول های لنفوسیت B طراحی شد. ویژگی های فیزیکوشیمیایی، ساختاری و برهم کنش واکسن با گیرنده های شبه Toll (TLR) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: واکسن نهایی با طول ۲۸۱ اسیدآمینه، وزن مولکولی ۳۱,۵۷۹.۵۷ دالتون، ۹۸/۸ = pI و شاخص ناپایداری ۲۶/۱۰، پایدار ارزیابی شد. مقدار ۰/۴۶۳ - = GRAVY و ۰/۵۳۹ = QuerySolنشان دهنده ی آب دوستی و حلالیت مطلوب بودند. ساختار سه بعدی پالایش شده ۶/۹۳ درصد باقی مانده ها را در نواحی مطلوب رامچاندران نشان داد و ۱/۶۳- = Z-score کیفیت ساختاری را تایید کرد. آنالیزهای داکینگ نشان داد واکسن بالاترین میل پیوندی را به TLR۳ دارد (kcal/mol ۱۱/۱- = ΔG، M ۸- ۱۰×۱/۶ Kd ≈). شبیه سازی ایمنی، القای قوی پاسخ های ایمنی هومورال و سلولی رابا تولید سریع IgM پس از اولین ایمن سازی و به دنبال آن تغییر ایزوتایپ به IgG۱/IgG۲ در دوزهای بعدی نشان داد. شبیه سازی ایمنی محاسباتی با C-ImmSim پتانسیل القای پاسخ های ایمنی هومورال و سلولی را نشان داد. نتیجه گیری: واکسن چنداپی توپی طراحی شده دارای ویژگی های ایمنی زایی، پایداری و تعامل مطلوب با TLR۳ است و می تواند به عنوان نامزد بالقوه برای توسعه واکسن های ضد گلیوبلاستوما در مطالعات پیش بالینی آینده مطرح شود.
مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی، پژوهشکده قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
Sarfraz Z, Maharaj A, Venur VA, Lathia JD, Odia Y, ...