مقدمه:
دهانشویه ی کلرهگزیدین در پیشگیری و درمان بیماری های پریودنتال و پوسیدگی ها بسیار موثر بوده و کاربرد فراوانی دارد. با این وجود باعث تغییر رنگ رستوریشن ها می گردد و این تغییرات در آنها می تواند زیبایی رستوریشن ها را مختل کند؛ لذا این مطالعه با هدف بررسی تاثیر غلظت های مختلف
دهانشویه ی کلرهگزیدین بر تغییر رنگ روکش های تمام سرامیک با پایه
لیتیوم دی سیلیکات و رستوریشن های کامپوزیتی غیرمستقیم انجام شد. روش ها: در این مطالعه ی آزمایشگاهی ۳۶ نمونه
کامپوزیت غیرمستقیم و ۳۶ دیسک سرامیکی
لیتیوم دی سیلیکات در دو گروه A و B آماده گردید. بعد از آماده سازی، نمونه های گروه A و Bبه صورت تصادفی به سه زیر گروه ۱۲تایی تقسیم شدند: زیرگروه ۱- گروه کنترل (آب مقطر)، ۲- در حضور دهانشویه کلرهگزیدین دو دهم درصد ۳- در حضور
دهانشویه ی کلرهگزیدین ۱۲/۰ درصد؛ رنگ نمونه ها در کل در ۳ مقطع اندازه گیری و مقایسه شد. در ابتدا نمونه ها به مدت ۲۴ ساعت در بزاق مصنوعی قرار داده شدند. سپس توسط کاغذ خشک کن خشک شدند، درمقابل زمینه سفیدرنگ قرار گرفته و با استفاده از سیستم CIELab و دستگاه اسپکتروفتومتر و اندازه گیری ۳ پارامتر L a, b, رنگ آن ها به صورت اولیه اندازه گیری شد؛ در مرحله ی دوم نمونه ها داخل محلول ها قرار داده شده و در سه بازه زمانی ۳۰ دقیقه ای، ۶ ساعته و ۱۲ ساعته رنگ آن ها اندازه گیری گردید. یافته ها: تمام مقادیر ΔE در بازه ای بودند که از نظر کلینیکی قابل درک نمی باشد، یعنی کمتر از ۳/۳ در هر دو گروه بین تغییر رنگ ایجاد شده در اثر دو غلظت تفاوت معنی داری وجود نداشت. همچنین به طور کلی بین دو گروه تفاوت معنی داری از نظر تغییر رنگ وجود نداشت. مقایسه ی تغییر رنگ نمونه ها در بازه های زمانی مختلف نشان داد که افزایش زمان منجر به تغییر رنگ معنی داری در نمونه ها که از نظر کلینیکی قابل درک باشد نشد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که
دهانشویه ی کلرهگزیدین در غلظت های مختلف منجر به تغییر رنگ در نمونه هایی که از نظر کلینیکی قابل درک باشند، نمی شود.