<span dir="RTL" lang="AR-SA">بررسی<span dir="RTL" lang="FA"> اثر<span dir="RTL" lang="AR-SA"> پوشش دهی بور بر میزان استئواینتگریشن ایمپلنت های زیرکونیایی

مقدمه: ایمپلنت های دندانی زیرکونیایی به دلیل زیست سازگاری بالا و خواص مکانیکی مطلوب، جایگزین مناسبی برای تیتانیوم هستند. با این حال، چالش اصلی آنها، اسئواینتگریشن پایین تر در مقایسه با سایر مواد است. پوشش بور به عنوان یک رویکرد جدید برای افزایش خواص سطحی ایمپلنت ها ظهور کرده است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر پوشش بور بر اسئواینتگریشن ایمپلنت های زیرکونیا در یک مدل حیوانی بود.روش ها: این مطالعه تجربی بر روی ۱۵ خرگوش نیوزیلندی انجام شد. ایمپلنت های زیرکونیا به دو گروه کنترل (بدون پوشش) و تجربی (پوشش بور) تقسیم شدند. پوشش با استفاده از روش ترموشیمیایی اعمال و با SEM و XRD مشخص شد. ایمپلنت ها در قسمت مدیالی استخوان درشت نی چپ قرار داده شدند و ارزیابی بافت شناسی پس از پنج هفته با استفاده از SEM برای اندازه گیری تماس استخوان-ایمپلنت (BIC)، تعداد استئوسیت ها، یکپارچگی بافت اپیتلیال و رگ زایی انجام شد. متغیرهای کمی شامل BIC و تعداد استئوسیت ها با آزمون t مستقل و متغیرهای کیفی شامل پیوستگی اپیتلیالی و رگ زایی با آزمون کای دو پیرسون مقایسه شدند. سطح معنی داری آماری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد.یافته ها: در گروه ایمپلنت های پوشش داده شده با بور (گروه B)، میانگین تماس استخوان با ایمپلنت (BIC) به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل (گروه A) بود (۶۰/۹۲ ± ۸/۸۸ درصد در برابر ۳۰/۹۸ ± ۸/۰۲ درصد؛ ۱۳/۷۰۴ = (۵۸) t، ۰/۰۰۱ < P) میانگین تعداد استئوسیت ها در گروه پوشش دار با بور به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (۶۳۱/۹۵± ۷۲/۰۵ در برابر ۳۱۹/۴۵ ± ۶۲/۳۰ سلول بر میلی متر مربع؛ ۰/۰۰۱ > P، ۱۷/۹۶۹ = (۵۸) Pt). توزیع پیوستگی اپیتلیالی بین دو گروه تفاوت معنی داری داشت (۱۰/۷۸۸ = (۲) χ²) (۰/۰۰۵ = P). به طوری که در گروه کنترل، سطوح کم، متوسط و زیاد به ترتیب در ۵۳/۳، ۴۰/۰ و ۶/۷ درصد و در گروه پوشش دار با بور به ترتیب در ۱۶/۷، ۵۳/۳ و ۳۰/۰ درصد ایمپلنت ها مشاهده شد. توزیع رگ زایی نیز بین دو گروه تفاوت معنی داری داشت (۸/۸۵۲۸ = (۲) χ²) (۰/۱۴۰ = P) به طوری که در گروه کنترل، سطوح کم، متوسط و زیاد به ترتیب در ۳۶/۷، ۳۶/۷ و ۶/۲۶ درصد و در گروه پوشش دار با بور به ترتیب در ۶/۷، ۴۳/۳ و ۵۰/۰ درصد ایمپلنت ها مشاهده شد.نتیجه گیری: پوشش بور روی ایمپلنت های زیرکونیایی به طور قابل توجهی باعث بهبود اسئواینتگریشن می شود که می تواند برای بیماران با شرایط پیچیده استخوانی مفید باشد. مطالعات بالینی انسانی بیشتر برای تایید این یافته ها توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

اسئواینتگریشن ، ایمپلنت زیرکونیوم ، پوشش بور ، مدل حیوانی ، ایمپلنت دندانی