<span dir="RTL" lang="AR-SA">آیا پروکلسیتونین یک معیار تشخیصی قابل اعتماد در شناسایی آپاندیسیت عارضه دار می باشد؟ مطالعه کوهورت آینده نگر

مقدمه: با توجه به اهمیت تشخیص به موقع آپاندیسیت حاد در پیشگیری ازعوارض و مرگ و میر ناشی از تشخیص دیرهنگام بیماری، هدف اصلی مطالعه، پیش رو بررسی تاثیر تشخیصی بیومارکر پروکلسیتونین در آپاندیسیت عارضه دار می باشد. روش ها: این مطالعه به صورت آینده نگر و مقطعی بر روی بیماران ارجاع داده شده به بیمارستان امام رضا(ع) مشهد با تشخیص بالینی آپاندیسیت حاد در سال های ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ صورت گرفته است. جهت دریافت اطلاعات این مطالعه، داده های بیماران بر اساس پرسشنامه جمع آوری و مورد آنالیز قرار گرفت. یافته ها: ۱۲۳ بیمار ( ۶۴ مرد و ۵۹ زن) با میانگین سنی ۱۰/۶ ± ۳۱/۴۵ سال وارد مطالعه شدند. بیشترین علامت بیماران تندرنس ناحیه قسمت تحتانی راست شکم (RLQ) و مهاجرت درد به RLQ بود که به ترتیب شامل ۱۲۲ بیمار (۹۹/۲ درصد) و ۱۱۶ (۹۴/۳ درصد) بود. افزایش پروتئین واکنشی(CRP) در میان همه بیماران مشاهده شد اما افزایش پروکلسیتونین در ۳۳/۹ درصد و افزایش نوتروفیل تنها در ۵۴/۴ درصد بود. حساسیت و اختصاصیت پروکلسیتونین در تمایز آپاندیسیت عارضه دار شده از بدون عارضه به ترتیب برابر با ۱۰۰ و ۹۲/۷ درصد بود. در حالی که در مورد CRP۱۰۰ و ۰ درصد، برای سونوگرافی ۱۰۰ و ۷۳/۳ درصد و در آخر برای امتیاز آلواردو نیز به ترتیب ۸۶/۷ و ۱۶ درصد بود.. نتیجه گیری: پروکلسیتونین شاید در تشخیص آپاندیسیت حاد حساسیت بالایی نداشته نباشد ولی می تواند در تشخیص آپاندیسیت عارضه دار کمک کننده و درنتیجه در کاهش عواقب ناشی از تاخیر تشخیص آپاندیسیت حاد نقش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آپاندیسیت حاد ، پروکلسیتونین ، آپاندیسیت عارضه دار