بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - ۱ (FSTL-۱)، اینترلوکین- ۶ (IL-۶) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت چربی موش های صحرایی نر نژاد ویستار" >بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - ۱ (FSTL-۱)، اینترلوکین- ۶ (IL-۶) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت چربی موش های صحرایی نر نژاد ویستار" >بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - ۱ (FSTL-۱)، اینترلوکین- ۶ (IL-۶) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت چربی موش های صحرایی نر نژاد ویستار" >
<span dir="RTL" lang="FA">بررسی اثر چاقی و تمرینات مختلف بر بیان ژن عامل شبه فولیستاتین - ۱ (FSTL-۱<span dir="RTL" lang="FA">)، اینترلوکین- ۶ (IL-۶<span dir="RTL" lang="FA">) و عامل نکروزدهنده تومور آلفا (TNF-α<span dir="RTL" lang="FA">) در بافت چربی موش های صحرایی نر نژاد ویستار<span dir="RTL" lang="FA">
مقدمه: پروتئین اینترلوکین-۶ (IL-۶) و عامل نکروزدهنده ی تومور آلفا (TNF-α) از پروتئین های التهابی و عامل شبه فولیستاتین - ۱ (FSTL-۱) از پروتئین های ضدالتهابی در بافت چربی هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر چاقی و تمرینات ورزشی بر پروتئین های التهابی و ضدالتهابی بافت چربی در موش های صحرایی نر نژاد ویستار بود. روش ها: ۳۰ سر موش صحرایی به مدت هشت هفته از غذای پرچرب و شش سر دیگر از غذای معمولی تغذیه کردند. پس از هشت هفته، ۶ سر موش چاق شده با رژیم پرچرب و ۶ سر موش تغذیه شده با رژیم غذایی معمولی قربانی شده و مورد مقایسه قرار گرفتند. ۲۴ سر موش صحرایی چاق باقیمانده به چهار گروه ۶تایی شامل کنترل چاق، تمرین تناوبی شدید (با شدت ۸۵ تا ۹۰ درصد حداکثر سرعت دویدن)، تمرین مقاومتی (با شدت ۳۰ تا ۲۰۰ درصد از وزن بدن) و تمرین استقامتی (با شدت ۶۵ تا ۷۵ درصد حداکثر سرعت دویدن) تقسیم شدند و به مدت هشت هفته، هفته ای پنج جلسه تمرین کردند. برای اندازه گیری بیان ژن FSTL-۱، IL-۶ و TNF-α از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) و تعقیبی Tukey جهت تعیین اختلاف بین گروه ها در سطح معناداری ۰/۰۵ > P استفاده شد. یافته ها: افزایش معنادار بیان ژن FSTL-۱ در گروه تمرین مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید نسبت به گروه کنترل چاق (۰/۰۰۱ = P) و کاهش معنادار بیان ژن FSTL-۱ در بافت چربی موش های صحرایی نر در گروه رژیم غذایی پرچرب نسبت به گروه رژیم غذایی معمولی دیده شد (۰/۰۰۱ = P). همچنین کاهش معنادار بیان ژن های IL-۶ و TNF-α در گروه تمرین مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید نسبت به گروه کنترل چاق (۰/۰۰۱ = P) و افزایش معنادار بیان ژن های IL-۶ و TNF-α در بافت چربی موش های صحرایی نر در گروه رژیم غذایی پرچرب نسبت به گروه رژیم غذایی معمولی گزارش شد (۰/۰۰۱ = P). بین گروه های تمرینی تفاوت معناداری دیده نشد (۰/۰۵ < P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه ی حاضر، به نظر می رسد تمرینات تناوبی شدید، استقامتی و مقاومتی با کاهش IL-۶ و TNF-α و افزایش FSTL-۱، موجب کاهش معنادار برخی از فاکتورهای التهابی و افزایش معنادار برخی از فاکتورهای ضدالتهابی می شود و همچنین می تواند یک راهکار موثر در کاهش عوامل التهابی مرتبط با اضافه وزن و چاقی باشد.
استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
Gómez-Ambrosi J, Catalán V, Frühbeck G. The evolution of the ...
Letukienė A, Hendrixson V, Ginevičienė V. Current knowledge and scientific ...