<span dir="RTL" lang="AR-SA">مروری بر فناوری های میکروسیال در حفظ باروری با تمرکز بر بافت تخمدان؛ شواهد بالینی و چشم اندازهای پژوهشی

مقدمه: فناوری میکروسیال به ابزارهایی دگرگون کننده در پزشکی تولیدمثل تبدیل شده اند و با کنترل دقیق دینامیک سیالات در مقیاس میکرو، بازآفرینی شرایط فیزیولوژیک را برای جابه جایی گامت، کشت جنین و مدل سازی بافت تخمدانی ممکن می سازند. روش ها: این مرور با تمرکز بر مقالات پر استناد ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، چشم انداز کنونی پلتفرم های میکروسیال شامل سیستم های قطره محور، جریان پیوسته، چاپ سه بعدی و محیط متخلخل را بررسی می کند. همچنین در این مرور، بر انتخاب نوع مواد، شکل دستگاه ها و یکپارچه سازی عملکردی با تمرکز بر بافت تخمدان در عملکرد تکنیک های باروری مورد بحث و بررسی می باشد. یافته ها: در تکنیک کمک باروری، جداسازی میکروسیالی اسپرم انتخاب اسپرماتوزوآی متحرک با DNA سالم و ریخت شناسی جنین را نشان داده است؛ اما بهبود پایدار در نرخ لقاح، بارداری بالینی و تولد زنده در جمعیت های انتخاب نشده اثبات نشده مانده است. سیستم های Lab-on-a-chip که عریان سازی اووسیت، لقاح و کشت جنین را ترکیب می کنند، در مدل های حیوانی امکان پذیر بوده اند اما داده انسانی معتبر ندارند. در بافت شناسی تخمدان، پلتفرم های Follicle-on-a-chip از رشد فولیکول انسانی تحت پرفیوژن پشتیبانی می کنند و چیپ هایی مانند EVATAR پروفایل های هورمونی چرخه ۲۸ روزه را بازآفریده اند. کپسوله سازی Core-shell فولیکول زایی برون تنی را در موش تا اووسیت متافاز II پیش برده و راهبردهای حفظ باروری مستقل از پیوند را مطرح کرده است. نتیجه گیری: موانع کلیدی مطالعات بالینی شامل مقیاس پذیری تولید، استانداردسازی، محدودیت نقاط پایانی انسانی و چالش های رگ زایی و کشت بلندمدت است. اولویت های آینده شامل کارآزمایی های تصادفی شده چندمرکزی با تولد زنده به عنوان نقطه پایانی اولیه، چارچوب های گزارش دهی استاندارد و تعامل با نهادهای نظارتی می شود.

کلیدواژه ها:

میکروسیالات ، تکنیک های کمک باروری ، تخمدان ، Lab-on-a-chip