بررسی ارتباط بین تنظیمات وضعیتی و کنترل تعادل پویا در افراد مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن

هدف تغییر کنترل حرکت یکی از مهم ترین فاکتورهای مشارکت کننده در ایجاد و تداوم کمردرد می باشد که اغلب با استفاده ازمفهوم تنظیمات وضعیتی مورد بررسی قرار می گیرد و حداقل دارای دو جزء تنظیمات وضعیتی پیش بینانه و جبرانی می باشد. اختلال در تنظیمات وضعیتی پیش بینانه و جبرانی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن گزارش شده است؛ هرچند، ارتباط بین نقایص تنظیمات وضعیتی و توانایی حفظ تعادل حین انجام فعالیت های عملکردی در افراد مبتلا به کمردرد بررسی نشده است. ازاین رو، هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط بین تنظیمات وضعیتی و کنترل تعادل پویا حین انجام آزمون رسیدن عملکردی در وضعیت ایستاده در افراد مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن بود. روش بررسی در این مطالعه مقطعی، ۲۵ فرد مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن با میانگین سنی ۳۰ سال شرکت کردند. نمونه گیری با روش غیراحتمالی ساده انجام گرفت. فعالیت الکتریکی عضلات تنه و اندام تحتانی راست شامل سولئوس، عرضی شکمی/مایل داخلی، هامسترینگ داخلی، هامسترینگ خارجی و مستقیم کمری حین انجام آزمون رسیدن عملکردی با استفاده از الکترومایوگرافی سطحی ثبت شد. جابه جایی مرکز فشار به وسیله صفحه نیرو و مسافت جابه جایی حین انجام آزمون رسیدن عملکردی اندازه گیری شد. سطح فعالیت الکتریکی عضلات، تاخیر در زمان وارد عمل شدن عضلات و میزان جابه جایی داخلی-خارجی و قدامی-خلفی مرکز فشار متغیرهای اصلی مورد مطالعه بودند. برای بررسی ارتباط بین این متغیرها از آزمون پیرسون استفاده شد. یافته ها افراد شرکت کننده سطح ناتوانی خفیف و سطع فعالیت فیزیکی متوسطی داشتند. براساس نتایج به دست آمده، ارتباط بین سطح فعالیت الکتریکی عضله هامسترینگ داخلی و میانگین میزان جابه جایی داخلی-خارجی مرکز فشار در بازه زمانی پیش بینانه به طور معناداری مثبت بود (r=۰/۳۸, P=۰/۰۱۹). همچنین، بین سطح فعالیت الکتریکی عضله هامسترینگ خارجی و میانگین میزان جابه جایی داخلی-خارجی مرکز فشار در بازه زمانی جبرانی ارتباط معنادار مثبتی مشاهده شد (r=۰/۴۶, P=۰/۰۰۹). باتوجه به میزان ضریب همبستگی(کمتر از ۰/۵۰)، ارتباطات مذکور در محدوده ضعیف بود. ارتباط آماری معنادار دیگری مشاهده نشد. نتیجه گیری تغییر استراتژی های کنترل حرکت پیش خوراندی و جبرانی عضلات وضعیتی اندام تحتانی در افراد مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن با جابه جایی بیشتر مرکز فشار در صفحه جانبی حین انجام آزمون رسیدن عملکردی مرتبط بود. بررسی نتایج، در افراد مبتلا به کمردرد با میانگین سنی بالاتر و سطح ناتوانی بیشتر پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Surface electromyography ، Motor control ، Non-specific low back pain (NSLBP) ، Postural control ، الکترومایوگرافی سطحی ، کنترل حرکت ، کمردرد غیراختصاصی مزمن ، تعادل وضعیتی