<span dir="RTL" lang="AR-SA">از اسید استیک تا اکسازولون: مروری مقایسه ای بر مدل های القای شیمیایی کولیت اولسراتیو

مقدمه: کولیت اولسراتیو، یک بیماری التهابی مزمن روده بزرگ است که شیوع بالایی در جوانان دارد. ارایه ی راه های پیشگیری و درمان نیاز به مطالعات انسانی و بکارگیری مدل های حیوانی دارد. هدف این مطالعه ی مروری، بررسی روش های اصلی القا شیمیایی کولیت در مدل های حیوانی می باشد. روش ها: PubMed و Google Scholar با کلمات کلیدی «کولیت اولسراتیو» و «مدل حیوانی» و القاء شیمیایی مورد جستجو قرار گرفت. اطلاعات مربوط به مواد شیمیایی اصلی، حیوانات مورد استفاده و ویژگی بالینی هر روش جمع آوری گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که اسید استیک، سدیم دکستران سولفات، تری نیترو بنزوییک اسید و اگزازولون بیشترین کاربرد در مدل های القا شیمیایی کولیت دارند. هر روش ویژگی های آسیب زایی خاص خود دارد و با جنبه ای از بیماری کولیت در انسان انطباق دارد. موش های صحرایی و موش های کوچک بیشترین کاربرد را در ایجاد مدل های کولیت دارند. در کنار آنها از خوک و سگ با دستگاه گوارش شبیه انسان نیز استفاده می گردد. عوامل متعددی مانند دوز و غلظت ماده ی شیمیایی، دفعات تجویز، جنسیت، سن و نژاد حیوان بر نتایج مطالعات اثرگذار هستند. نتیجه گیری: مدل های حیوانی کولیت اولسراتیو می توانند به شناخت آسیب شناسی، تشخیص و درمان کولیت اولسراتیو کمک کنند. با توجه به چندگانگی نحوه ی ایجاد بیماری کولیت در انسان، مدل های شیمیایی می تواند به شخصی سازی درمان بیماران کولیت کمک کند.

کلیدواژه ها:

کولیت اولسراتیو ، مدل های حیوانی ، القا شیمیایی