<span dir="RTL" lang="AR-SA">مقایسه ی نتایج درمانی دابل پلیت و سینگل پلیت در شکستگی های تنه استخوان فمور
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 862
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 7
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-862_005
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: شکستگی تنه فمور، از شایع ترین شکستگی های ارتوپدی است که درمان نامناسب آن به ناتوانی شدید یا مرگ می انجامد. نیل گذاری داخل کانال (Intramedullary Nailing) IMN روش استاندارد طلایی است، اما در شکستگی های پاتولوژیک یا بدجوش خوردگی، پلاک گذاری ترجیح داده می شود. هدف، مقایسه ی نتایج بالینی و رادیوگرافیک دو روش سینگل پلیت (SP)و دابل پلیت (DP)در بیمارستان فاطمی اردبیل (۱۴۰۲-۱۴۰۳) بود.روش ها: این پژوهش یک مطالعه ی کوهورت گذشته نگر با ۴۰ بیمار (۲۰ نفر گروه DP و۲۰ نفر گروه SP) بود. متغیرهای مورد بررسی شامل زمان جوش خوردگی بالینی و رادیوگرافیک، نمرات درد بر اساس مقیاس (Visual Analogue Scale) VAS، معیار عملکرد بالینی بر اساس (Lower Extremity Functional Scale) LEFS، زمان شروع تحمل وزن و میزان بروز عوارض) عفونت، عدم جوش خوردگی و شکستگی وسیله) بودند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون Independent sample T-test، Chi-square و Fisher's exact test انجام شد و سطح معنی داری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد.یافته ها: گروه DP جوش خوردگی بالینی را در مدت زمان کوتاه تری (۱۷/۹ هفته در مقایسه با ۲۱/۶ هفته) نشان داد که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (۰/۰۱۱ = P). همچنین مدت زمان جوش خوردگی رادیوگرافیک در گروه DP به طور معنی داری کمتر از گروه SP بود (۱۹/۷ هفته در مقابل ۲۴/۳ هفته، ۰/۰۰۸ = P). بیماران گروه DP امتیاز عملکردی بالاتری را در مقیاس LEFS کسب کردند (۷۷ در مقابل ۶۸، ۰/۰۱۶ = P) و زودتر توانستند تحمل وزن را آغاز نمایند (۸/۸ هفته در مقابل ۱۱/۴ هفته، ۰/۰۱۹ = P). میزان عفونت در گروه DP بیشتر بود (۲۰ در مقابل ۵ درصد)، اما این اختلاف به لحاظ آماری معنی دار نبود (۰/۲۹ = P). شکست ایمپلنت تنها در گروه SP رخ داد (۱۵ درصد، ۰/۰۳۷ = P). همچنین فراوانی درد باقیمانده در گروه DP بیشتر مشاهده شد (۳۰ در مقابل ۱۰ درصد) که این اختلاف در مرز معنی داری قرار داشت (۰/۰۹ = P).نتیجه گیری: سیستم دابل پلیت پایداری مکانیکی بیشتری فراهم کرده و با بهبود پیامدهای بالینی همراه است؛ بنابراین در تثبیت شکستگی های تنه فمور، به ویژه موارد نیازمند تثبیت طولانی مدت، گزینه ارجح محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شهریار خوشبخت
استادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل. ایران
امید راستی
استادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سراب، سراب، ایران
میلاد حاجی آبادی
گروه ارتوپدی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
