<span dir="RTL" lang="AR-SA">میزان شیوع آنتی بادی های غیر منتظره در بیماران مبتلا به تالاسمی شهر اصفهان

مقدمه: بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور، به دلیل وابستگی مادام العمر به انتقال خون، در معرض خطر بالای آلوایمونیزاسیون علیه آنتی ژن های گلبول های قرمز قرار دارند. مطالعه ی حاضر با هدف تعیین شیوع و الگوی آلوآنتی بادی های گلبول قرمز در بیماران تالاسمی وابسته به تزریق خون در شهر اصفهان انجام شد.روش ها: این مطالعه ی توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی بر روی ۴۸۳ بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بخش هماتولوژی بیمارستان سیدالشهدا (اصفهان) انجام گرفت. غربالگری آلوآنتی بادی ها و شناسایی آنتی بادی به روش لوله ای انجام شد. برای مقایسه ی میانگین سنی بین دو جنس از آزمون Mann-Whitney U و برای مقایسه نسبت های آنتی بادی ها بین دو جنس از آزمون Chi-square استفاده گردید. سطح معنی داری کمتر از ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.یافته ها: از مجموع ۴۸۳ بیمار بررسی شده، ۲۷۹ نفر (۵۷/۸ درصد) زن و ۲۰۴ نفر (۴۲/۲ درصد) مرد بودند. شیوع کلی آلوایمونیزاسیون ۱۵/۱۱ درصد برآورد شد. شایع ترین آلوآنتی بادی شناسایی شده Anti-Kell با فراوانی ۵/۸ درصد بود ؛پس از آن به ترتیب Anti-D با شیوع ۴/۶ درصد و Anti-E با ۲/۱ درصد قرار داشتند. شیوع Anti-D در زنان به طور معناداری بیشتر از مردان بود (۶/۵ درصد در برابر ۲ درصد؛ ۰/۰۱۹ = P).نتیجه گیری: به طور کلی، مطالعه ی حاضر شیوع قابل توجهی از آلوایمونیزاسیون گلبول های قرمز را در میان بیماران تالاسمی اصفهان نشان می دهد، به گونه ای که سیستم گروه خونی Kell بیشترین سهم را در میان آلوآنتی بادی های شناسایی شده دارد. به ویژه، میزان بالاتر ایمونیزاسیون Anti-D مشاهده شده در بیماران مونث، لزوم مراقبت های جامع دوران بارداری و پروفیلاکسی RhD را برای کاهش عوارض احتمالی مرتبط با انتقال خون مورد تاکید قرار می دهد

کلیدواژه ها:

تالاسمی ماژور ، انتقال خون ، آلوایمونیزاسیون ، آلوآنتی بادی گلبول قرمز ، سیستم Kell