<span dir="RTL" lang="AR-SA">بهبود یادگیری آناتومی با بازنگری در توالی آموزش

یادگیری آناتومی، آموزش پایه در پرورش صلاحیت های بالینی فراگیران است و همواره با چالش های مهمی در توالی آموزش دانش نظری و مهارت عملی همراه بوده است. در این زمینه، مطالعه مداخله ای در بررسی تاثیر تغییر در توالی آموزش مباحث نظری و عملی درس آناتومی بر عملکرد یادگیری دانشجویان پزشکی به این نتیجه رسید عملکرد تحصیلی دانشجویان در الگوی آموزش همزمان نظری و عملی، به طور قابل توجهی بیشتر از سایر روش هاست. در تبدیل این مسئله به راهکار سیاستی، چهار گزینه از جمله تقدم آموزش نظری بر عملی، تقدم آموزش عملی بر نظری، آموزش همزمان نظری و عملی و آموزش چندلایه ای (عملی-نظری-عملی)، طراحی و به تصمیم گیران نظام آموزش پزشکی پیشنهاد شد. تحلیل این گزینه ها با در نظر گرفتن ذینفعان اصلی مانند اساتید، دانشجویان و مدیران، و همچنین ملاحظات اجرایی مانند نیاز به منابع، فضای آموزشی و تغییر نگرش، نشان داد گزینه «آموزش همزمان» اگرچه از نظر هماهنگی و اجرا دشوار تر است، اما به دلیل پشتوانه شواهد محور در بهبود یادگیری، اولویت سیاستی اصلی را داراست. با این حال کارآمدی این روش، مستلزم سرمایه گذاری در توسعه ی زیرساخت های آموزشی تلفیقی، توانمندسازی اساتید در استفاده از روش های نوین تدریس و تقویت فرهنگ کار تیمی در محیط های آموزشی است. این خلاصه سیاستی بر این نکته تاکید دارد که بهبود کیفیت آموزش آناتومی، نیازمند ارتباط گروهی است که دانش و مهارت را در تعاملی پویا و همزمان ارائه نمایند و اثربخشی آن از طریق تسهیل اجرای الگوهای تلفیقی، توسط سیاستگذاران و برنامه ریزان، قابل دستیابی است

کلیدواژه ها:

آموزش ، آناتومی ، نظری ، عملی ، بارشناختی ، آموزش پزشکی ، خلاصه سیاستی