<span dir="RTL" lang="AR-SA">تعدیل بار نظام سلامت با سامانه ی الکترونیک ارجاع بیماران به مراکز مراقبت در منزل

افزایش جمعیت سالمندان و شیوع بیماری های مزمن در کشور، ضرورت توجه به مراقبت در منزل را بیش از گذشته نشان می دهد. با این حال، نبود فرایندی نظام مند برای ارجاع بیماران نیازمند به مراقبت در منزل پس از ترخیص از بیمارستان، چالش مهمی است و روش های سنتی ارجاع مبتنی بر تماس تلفنی یا معرفی کتبی هم نتوانسته پاسخگوی مسئله باشد. در این خصوص، این خلاصه سیاستی بر اساس مطالعه ای طراحی شد که هدفش طراحی و اجرای سامانه ی الکترونیک ارجاع بیماران به مراکز مراقبت در منزل در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. نتایج اجرای این سامانه نشان داد فرایند ارجاع الکترونیکی موجب کاهش زمان ارجاع، افزایش شفافیت در پذیرش بیماران، بهبود هماهنگی بین بیمارستان ها و مراکز مشاوره پرستاری، ایجاد بانک اطلاعاتی جامع از بیماران نیازمند، و امکان پایش عملکرد مراکز ارائه دهنده خدمات شده است. بر اساس این تجربه و دیدگاه اساتید مشارکت کننده در طرح، سه گزینه سیاستی شامل «استقرار و گسترش سامانه ی الکترونیک ارجاع در سطح دانشگاه ها، تداوم وضعیت موجود، و طراحی سامانه اختصاصی در سطح ملی» تعریف و تحلیل شد. بررسی مزایا، معایب، موانع اجرایی و الزامات هر گزینه نشان می دهد با توجه به وجود نمونه موفق و عملیاتی، هزینه کمتر نسبت به طراحی سامانه ملی، و قابلیت استقرار سریع تر، گسترش سامانه موجود به سایر دانشگاه های علوم پزشکی به عنوان گزینه اولویت دار پیشنهاد می شود. این اقدام می تواند برای ارتقای کیفیت مراقبت پس از ترخیص، استفاده بهینه از ظرفیت پرستاران جامعه نگر، و توسعه خدمات سلامت مبتنی بر فناوری اطلاعات مفید باشد. با تدوین دستورالعمل ملی برای استقرار سامانه مشابه، فرصت بهره گیری از این فناوری در سراسر کشور فراهم آورده می شود.

کلیدواژه ها:

مراقبت در منزل ، سامانه ی ارجاع الکترونیک ، مراقبت ، فناوری اطلاعات سلامت ، خلاصه سیاستی