بررسی اثرات سیتوتوکسیک و القاکننده آپوپتوز عصاره هیدروالکلی سیاه دانه (Nigella sativa) بر کارسینوم سلول سنگفرشی دهان SCC-۱۵ و ارتباط آن با بیان ژن TP۵۳ در شرایط آزمایشگاهی
محل انتشار: مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد، دوره: 50، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 71
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMDS-50-3_005
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (SCC-۱۵) یکی از شایع ترین بدخیمی های حفره دهان است. مطالعه حاضر، با هدف بررسی اثرات سیتوتوکسیک و القاکننده آپوپتوز عصاره هیدروالکلی سیاه دانه (Nigella sativa) بر سلول های SCC-۱۵ و فیبروبلاست های طبیعی لثه انسان و همچنین ارزیابی ارتباط این اثرات با بیان ژن TP۵۳ انجام شد.مواد و روش ها: سلول های SCC-۱۵ و فیبروبلاست های طبیعی لثه انسان (HuGu) با غلظت های مختلف عصاره هیدروالکلی سیاه دانه تیمار شدند. زنده مانی سلولی با آزمون MTT در زمان های ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت ارزیابی شد. آپوپتوز با استفاده از رنگ آمیزی Annexin V-FITC.PI و فلوسایتومتری بررسی گردید. بیان نسبی ژن TP۵۳ با استفاده از Real-Time PCR مبتنی بر SYBR Green و دستگاه ABI StepOnePlus اندازه گیری شد. ژن GAPDH به عنوان ژن مرجع مورد استفاده قرار گرفت و تحلیل داده ها با روش ۲^-ΔΔCt انجام شد. تمامی آزمایش ها در سه تکرار مستقل انجام شدند. تحلیل آماری با استفاده از آزمون t مستقل و آنالیز واریانس دوطرفه انجام شد و سطح معنی داری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.یافته ها: عصاره هیدروالکلی سیاه دانه موجب کاهش معنی دار زنده مانی سلول های SCC-۱۵ به صورت وابسته به دوز و زمان شد، در حالی که اثرات محدودتری بر سلول های HuGu نشان داد. نتایج فلوسایتومتری افزایش جمعیت سلول های آپوپتوتیک را پس از تیمار نشان داد. همچنین افزایش معنی دار بیان mRNA ژن TP۵۳ در سلول های SCC-۱۵ تیمارشده مشاهده شد که با افزایش میزان آپوپتوز همراه بود.نتیجه گیری: در شرایط آزمایشگاهی، عصاره هیدروالکلی سیاه دانه دارای اثرات سیتوتوکسیک و القاکننده آپوپتوز بر سلول های SCC-۱۵ بود و در عین حال اثرات کمتری بر سلول های طبیعی نشان داد. این اثرات با افزایش بیان ژن TP۵۳ همراه بودند. با این حال، برای تعیین اهمیت زیستی و کاربرد بالقوه این یافته ها، انجام مطالعات مکانیسمی بیشتر و بررسی در مدل های حیوانی ضروری است.
نویسندگان
دنیز کیان نسب
۱دندانپزشک عمومی، تهران، ایران
مائده قربانپور
استادیار، گروه پاتولوژی دهان، فک و صورت، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
فاطمه شاهسواری
دانشیار، گروه پاتولوژی دهان، فک و صورت، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
