مدل سازی شاخص های رقابتی باشگاه های ورزشی حرفه ای ایران

با توجه به نقش باشگاه های ورزشی حرفه ای در توسعه اقتصادی، اجتماعی و ورزشی، شناسایی شاخص های موثر بر رقابت پذیری پایدار آن ها در فضای پیچیده و پرچالش کنونی ضروری است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف مدل سازی شاخص های رقابتی باشگاه های ورزشی حرفه ای ایران انجام شد. روش پژوهش کیفی و از نوع اکتشافی بود که با به کارگیری رویکرد نظریه داده بنیاد (رهیافت نظام مند) اجرا گردید. جامعه آماری شامل مدیران ارشد و اجرایی باشگاه های ورزشی حرفه ای، مدیران بازاریابی، مالی و رسانه ای باشگاه ها، مربیان، بازیکنان و پیشکسوتان، مدیران ارشد ورزشی استان ها، کارگزاران و مشاوران نقل وانتقالات، هواداران سازمان یافته و اساتید مدیریت ورزشی بود،که طی نمونه گیری نظری، ۲۴ مصاحبه نیمه ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. روایی پژوهش با ارائه یافته ها و مدل پیشنهادی به مشارکت کنندگان و اعمال نظرات آنان تایید شد و پایایی نیز با روش بازآزمون ۸۴ درصد به دست آمد که نشان دهنده اعتمادپذیری مناسب کدگذاری هاست. داده ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شدند. بر اساس مدل پارادایمی استخراج شده، شرایط علی (شامل پنج مقوله مانند چشم انداز استراتژیک و منابع مالی)، شرایط زمینه ای (چهار مقوله مانند هویت باشگاهی و قوانین حاکم)، شرایط مداخله گر (پنج مقوله مانند وضعیت اقتصادی کلان و رقابت ناعادلانه)، راهبردهای شش گانه (مانند حرفه ای سازی مدیریت و تمرکز بر آکادمی) و پیامدهای چهارگانه (در حوزه های توسعه ورزشی، مالی، اجتماعی و بین المللی) تبیین شدند. در این میان، مقوله محوری پژوهش، «دستیابی به رقابت پذیری پایدار در محیط پرچالش» بود. نتایج نشان داد که رقابت پذیری باشگاه ها پدیده ای پیچیده، چندبعدی و وابسته به شرایط محیطی است که در چارچوبی بومی نیازمند مدیریت یکپارچه همه این عوامل می باشد. این مدل می تواند چارچوبی مفهومی و عملیاتی را در اختیار مدیران باشگاه ها و سیاست گذاران قرار می دهد تا ثبات عملکردی و توان رقابتی باشگاه را در بلندمدت بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

باشگاه ورزشی حرفه ای ، شاخص رقابتی ، مدل سازی ، نظریه داده بنیاد ، رقابت پذیری پایدار