تحلیل ژئوپلیتیک اعتقادی؛ نقش باورهای آخرالزمانی در تقابل صهیونیسم و مهدویت

منازعات معاصر خاورمیانه به طور عمیقی متاثر از باورهای اعتقادی و ایدئولوژی های آخرالزمانی است که در این میان، تقابل میان صهیونیسم و مهدویت برجسته می نماید. این پژوهش با رویکرد ژئوپلیتیک اعتقادی به تحلیل این تقابل پرداخته و تبیین می کند که صهیونیسم با تحریف و سکولاریزه سازی مفاهیم مقدسی چون سرزمین موعود و ملت برگزیده، به پروژه ای سیاسی و انحصاری تبدیل شده است. این رویکرد نه تنها مشروعیت ساز سیاست های توسعه طلبانه و نژادپرستانه است، بلکه با دشمن انگاری ابدی مسلمانان، زمینه ساز خشونت و پاکسازی قومی می گردد. در مقابل، مهدویت در اسلام شیعی با تاکید بر انتظار فعال و حکومت جهانی، راهکاری انسان محور و عدالت گستر برای رهایی بشریت از ظلم ارائه می دهد. مهدویت با نفی تبعیض، مروج صلح و همبستگی است و دشمن را نه بر اساس نژاد، بلکه بر مبنای ستم گری تعریف می کند. این پژوهش با روش تحلیل محتوای کیفی نشان می دهد که در این تقابل بنیادی، پیروزی نهایی متعلق به اندیشه مهدویت خواهد بود؛ اندیشه ای که بر اساس آموزه های قرآنی و اصول اخلاقی، تحقق عدالت پایدار و نجات مستضعفان را نوید می دهد. در نهایت، این مطالعه با برجسته سازی ماهیت مخرب صهیونیسم و ماهیت نجات بخش مهدویت، چارچوبی نوین برای درک ژئوپلیتیک اعتقادی و تحلیل های آینده در روابط بین الملل فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

ژئوپلیتیک اعتقادی ، صهیونیسم ، مهدویت ، آخرالزمان ، عدالت جهانی ، حکومت جهانی