حیات طیبه مومنانه در سیره عرفانی معروف کرخی

حیات طیبه، موهبتی الهی و ثمره ایمان و عمل صالح است که بنابر روایات و تفاسیر، در صفات و فضائل اخلاقی، رفتار و کردار مومنانه و عارفانه، از جمله اطاعت خداوند، قناعت، رضا به تقدیر و قسمت الهی، استغنای از غیر حق تعالی، تفویض، کسب روزی حلال و به ویژه یاری رساندن به خلق و رفع حوائج آنان ظهور و نمود می یابد. عارفان مسلمان، از جمله معروف کرخی، بیش از دیگران متحلی به فضایل و کمالات اخلاقی و معنوی و لذا برخوردار از حیات طیبه اند. تامل در آثار، احوال و اقوال معروف کرخی، حاکی از سبک زندگی و حیات مومنانه او و تاکیدش بر تعالیم معنوی و اخلاقی است. او به ویژه بر زهد، ریاضت، عبادت، پرهیز از طول امل، کتمان افعال و احوال، شدت خوف، یاد مرگ، انقطاع از خلق و نیز صدق و اخلاص تاکید می کرد و همچنین بر رعایت احوال مردمان و کوشش در رفع نیاز آنان نیز اهتمام بسیار می ورزید. در این مقاله، با بهره بردن از روش تحلیلی، ضمن تتبع کافی در منابع و مآخذ کتابخانه ای و دستیابی به احوال و ماثورات معروف کرخی، به این نتیجه دست یافته ایم که سیره عرفانی معروف کرخی حاکی از حیات طیبه مومنانه او است که هم خود از این موهبت الهی بهره مند شده است و هم کوشیده است که مریدان و پیروان خود و سایرین را نیز از این عطیه معنوی برخوردار سازد.

کلیدواژه ها:

معروف کرخی ، حیات طیبه ، زهد ، ریاضت ، صدق و اخلاص