گیاه قوم شناسی دهستان کدکن: دانش بومی زنان در طبقه بندی و کاربرد گونه های گیاهی خودرو

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 42

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JRESD-1-1_006

تاریخ نمایه سازی: 16 مهر 1405

چکیده مقاله:

در فرآیند توسعه اجتماعات محلی در ایران، خردهای محلی و به ویژه دانش های بومی زنان عموما مورد غفلت قرار گرفته اند؛ در حالی که همین دانش می تواند خود مبنایی برای توسعه درون زا و پایدار باشد. دهستان کدکن در شهرستان تربت حیدریه، با توجه به بسترهای طبیعی و فرهنگی خود، مکان مناسبی برای مطالعه و مستندسازی دانش بومی زنان در حوزه گیاهان خودرو در چارچوب توسعه درون‎زا است. مقاله حاضر بخشی از نتایج پژوهشی در چارچوب مذکور است. در این میان، متن حاضر به صورت مشخص بر احصا، توصیف و تحلیل دانش بومی زنان منطقه کدکن در مورد گیاهان خودرو متمرکز است. پژوهش پیش رو با استفاده از روش کیفی و مبتنی بر فنون مشاهده مشارکتی، مشاهده مستقیم و مصاحبه های عمیق با مشارکت کنندگان سامان یافته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که زنان کدکن گیاهان خودرو را به دو دسته اصلی «علف های باغی» و «علف های کوهی» طبقه بندی می کنند. در مجموع، ۶۳ گونه گیاهی خودرو در منطقه شناسایی شد که بر اساس کارکرد در سه گروه «خوراکی-غذایی»، «دارویی-درمانی» و «کاربردی-اقتصادی» دسته بندی گردیدند. در حوزه خوراکی-غذایی، گیاهان در چهار مقوله طعم دهندگان بومی، پایه نوشیدنی های بومی، میوه های بومی و خوراک های بومی بررسی شدند. در حوزه دارویی-درمانی، ۳۰ گونه با خواص درمانی متنوع شناسایی شد که زنان از آن ها به روش هایی همچون تهیه ضماد، عرقیات، زیفت، جوشانده و خمیر برای درمان بیماری هایی نظیر شکستگی استخوان، آبسه دندان، عفونت و دل درد استفاده می کنند. در حوزه کاربردی-اقتصادی نیز از گیاهان در ابزارسازی های سنتی، ساختمان سازی و صیقل دادن تنور بهره برداری می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که دانش بومی زنان کدکن گنجینه ای ارزشمند از تجربه، زیست جهان و سازگاری با طبیعت است. زنان به عنوان کلیدداران اصلی این دانش، در حفظ تنوع زیستی، امنیت غذایی و سلامت جامعه محلی نقش محوری دارند.

نویسندگان

علیا شکیبا

دانش‎آموخته کارشناسی ارشد، گروه جغرافیای و برنامه‎ریزی روستایی و شهری، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی ، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

محمد جواد صفایی

استادیار، گروه جغرافیای و برنامه‎ریزی روستایی و شهری، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی ، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

موسی الرضا غربی

استادیار، هسته میان رشته ای زیست قوم شناسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

محمدرضا واعظی کاخکی

دانشیار، هسته میان رشته ای زیست قوم شناسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران