ارزیابی کارایی مدل های خودهمبسته در پیش بینی آسیب پذیری آبخوان های ساحلی در برابر نفوذ آب شور

یکی از مهم ترین دغدغه ها در مدیریت منابع آب زیرزمینی آبخوان های ساحلی، بحث پیشروی و نفوذ آب شور دریا در ساحل است که کیفیت منابع آب زیرزمینی را به خطر می اندازد. یکی از روش های مهم برای تعیین وضعیت آبخوان های ساحلی استفاده از شاخص های طبقه بندی می باشد. در همین راستا، در این پژوهش با استفاده از شاخص SIVI (Seawater Intrusion Vulnerability Index)، به ارزیابی آسیب پذیری آبخوان های ساحلی در برابر نفوذ آب شور دریا پرداخته شده است. مزیت شاخص SIVI نسبت به شاخص های دیگر آن است که هر دو ویژگی پویایی و ذاتی منطقه را برای ارزیابی آسیب پذیری در نظر می گیرد. نتایج نشان داد، ۶۰ درصد منطقه مورد مطالعه دارای آسیب پذیری در برابر نفوذ آب شور است. در ادامه، برای پیش بینی وضعیت آینده، یک تحلیل حساسیت کلی انجام شد و تغییرات غلظت یون کلر به عنوان متغیر موثر انتخاب شد. با توجه به این متغیر و با استفاده از مدل پیش بینی ARIMA وضعیت آسیب پذیری برای وضعیت کوتاه مدت یک ساله برای ۵۹ چاه مشاهداتی پیش بینی شد. نتایج نشان داد مدل ARIMA(۲,۱,۱) بهترین مدل برای پیش بینی آسیب پذیری در برابر شوری در منطقه است. با استفاده از نتایج مدل مشخص شد میزان آسیب پذیری منطقه حدود ۸ درصد افزایش خواهد داشت. به طور کلی عملکرد مدل ARIMA برای پیش بینی کوتاه مدت یک ساله با مقدار خطای مطلق متوسط ۲۵ میلی گرم در لیتر مطلوب ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

شاخص SIVI ، آبخوان ساحلی ، آسیب پذیری ، پیش بینی ، نفوذ آب شور ، مدل ARIMA