<span lang="FA">بررسی آماری طرح مخلوط بهینه در تولید بتن اصلاح شده با استفاده همزمان از پسماندهای مولکولارسیو و <span dir="LTR">PET

افزایش انباشت پسماندهای صنعتی مولکولارسیو و ضایعات پلاستیکی PET به یکی از چالش های جدی مدیریت پسماند در جهان تبدیل شده است. در این پژوهش، برای نخستین بار امکان استفاده همزمان این دو نوع پسماند در تولید بتن پایدار مورد بررسی قرار گرفت. پسماند مولکولارسیو HYG۰۳C پس از خردایش به عنوان جایگزین جزئی سیمان در بازه ۵ تا ۳۰ درصد وزنی و PET آسیاب شده به عنوان جایگزین بخشی از ماسه در محدوده ۲ تا ۱۰ درصد وزنی به کار گرفته شد. بهینه سازی طرح مخلوط بتن با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM) و طرح مرکب مرکزی (CCD) در نرم افزار Design Expert انجام شد. چهار متغیر مستقل شامل مقدار سیمان، نسبت مولکولارسیو به سیمان، نسبت PET به ماسه و نسبت آب به سیمان تعریف شد. نتایج بهینه سازی نشان داد که ترکیب بهینه شامل ۳۹۳ گرم سیمان، ۵۶/۲۱ درصد مولکولارسیو، ۸۵/۲ درصد PET و نسبت آب به سیمان ۵۱۵/۰ است که منجر به دستیابی به مقاومت فشاری ۲۹/۳۴ مگاپاسکال، تخلخل ۳۴/۴ درصد و اسلامپ ۷۵ میلی متر شد. مدل های آماری توسعه یافته برای پیش بینی تخلخل و مقاومت فشاری از دقت بالایی برخوردار بودند، به گونه ای که مقادیر ضریب تعیین (R²) بیش از ۹۸/۰ و مقادیر P-value کمتر از ۰۵/۰ به دست آمد. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده همزمان پسماندهای مولکولارسیو و PET می تواند منجر به تولید بتنی مقاوم و سازگار با محیط زیست شود که از نظر عملکرد فنی، قابلیت کاربرد در اعضای سازه ای مانند تیر، ستون و دال را دارد.

کلیدواژه ها:

بتن ، پسماند مولکولارسیو ، پسماند PET روش سطح پاسخ بهینه سازی چند هدفه طراحی مرکب مرکزی