ارزیابی عملکرد الگوریتم ارتعاش معکوس در تشخیص خرابی در مدل دو بعدی برشی در سکوی دریایی میرا

سازه­ های عمرانی پیچیده مانند سکوهای پایه­ثابت شابلونی در طول عمر بهره برداری خود در معرض انواع بارهای آسیب زا قرار دارند. خرابی­های فاجعه بار در اینگونه سازه­ها ممکن است باعث از دست رفتن جان انسان های زیادی شود. همچنین به دلیل اهمیت استخراج بدون وقفه نفت در این سکوها، لزوم پایش وضعیت سلامت آن­ها در هر لحظه افزایش پیدا می­کند. پاسخ ارتعاشی یک سکو به مشخصات ذاتی و دینامیکی سازه مانند ماتریس­های سختی، جرم، میرایی و فرکانس طبیعی و ... وابسته است و بدون دسترسی به این داده­ها نمی­توان رفتار­های دینامیکی سکو را به درستی ارزیابی کرد. در نتیجه شناسایی و تخمین این پارامترها تحت اثر بارهای دینامیکی برای توسعه روش­های تشخیص آسیب ضروری می­باشد. روش ارتعاش معکوس با مبتنی بودن بر سنجش تغییرات مشخصات دینامیکی و ماتریس های سازه، کاربرد قابل قبولی در مشخص نمودن محدوده خرابی دارد. تحلیل این نوع سازه­های فراساحل تحت بارگذاری امواج محیطی و نامنظم منطقه، اطلاعات مودی مورد نیاز به منظور حل معادلات این الگوریتم را تعیین می­کند. در این پژوهش با استفاده از مدل میرایی تناسبی رایلی که شامل ترکیب همزمان دو بخش تناسب جرم و سختی می­باشد و با به کار بردن روش های حل معکوس ارتعاشی به شناسایی ماتریس­های سختی قبل و بعد از وقوع آسیب در سازه پرداخته شده است. محاسبات این الگوریتم در مدل­های دوبعدی برشی ساده و محدود شده انجام شد. به طورکلی در این روش با افزایش درصد میرایی در مدل نرم­افزاری دقت محاسبات تشخیص خرابی کاهش یافت.

کلیدواژه ها:

تشخیص خرابی ، تعیین محل خرابی ، الگوریتم ارتعاش معکوس ، میرایی رایلی