ارزیابی تجربی تجزیه زیستی گازوییل

آب همراه نفتی، که به عنوان یکی از مهم ترین پساب های جانبی در صنعت نفت و گاز، به دلیل وجود آلودگی های آلی ومعدنی و شوری بالا، چالش های زیست محیطی زیادی را به همراه دارد. در این تحقیق توانایی سویه باکتری هالوباسیل هالوفیلوس با ویژیگی تحمل شوری بالا در فرایندهای زیستی تجزیه مواد آلاینده نفتی بصورت تجربی مورد ارزیابی قرار گرفت. گازوئیل به دلیل سخت تجزیه پذیر بودن زیستی و آبگریز بودن به عنوان آلاینده نفتی انتخاب شد. از مواد مغذی (N وP) در محیط رشد و برای آبدوست کردن آن از امولسیون کننده ۸۰ Tween و ۶۰ Span استفاده گردید. در این ارزیابی، تاثیر غلظت های مختلف گازوییل (۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر) و شوری (۶، ۱۳ و ۳۵ گرم بر لیتر) بر تجزیه زیستی گازوئیل در شرایط دما وpH ثابت مورد بررسی آزمایشگاهی قرار گرفت. در این پژوهش، مقدار BOD در شوری های ۶، ۱۳ و ۳۵ گرم بر لیتر و غلظت های ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر گازوئیل، به ترتیب ۱۵۰۰، ۱۷۰۰ و ۱۸۰۰ میلی گرم بر لیتر بدست آمد. مقادیر BOD پساب حاوی ۱۰۰ میلی گرم درلیتر گازوئیل نیز در شوری های مشابه ۲۰۰، ۲۱۰۰ و۱۶۰۰ میلی گرم در لیتر بدست آمد. از آنالیز نتایج فوق می توان مشاهده نمود که سویه انتخابی در حذف گازوییل وابسته به میزان شوری می باشد. ضریب ثابت واکنش با افزایش نسبی شوری در غلظت گازوییل ۵۰ میلی گرم درلیتر روند افزایشی داشته ولی در غلظت ۱۰۰ میلی گرم در لیتر با فزایش شوری ۳۵ گرم درلیتر روند کاهشی داشت. همچنین تاثیر شوری بر

کلیدواژه ها:

آب همراه نفتی ، شوری ، فرایند زیستی ، هالوباسیل هالوفیلوس ، گازوییل ، BOD