بررسی عملکرد دیوارهای خاک مسلح پشت به پشت بعنوان بستر خطوط ریلی با استفاده از مدلسازی فیزیکی و عددی

امروزه دیوارهای خاک مسلح پشت به پشت به عنوان راه دسترسی و کوله پل­ها بخش جدایی ناپذیر پروژه­های راهسازی بشمار می­آیند. قرارگیری دیوارها در نزدیکی یکدیگر سبب شده است که رفتار این دیوارها از پیچیدگی خاصی برخوردار باشد. علیرغم وجود این پیچیدگی، در توصیه­های ارائه شده جهت تحلیل و طراحی این دسته از دیوارها، تنها تاثیر فاصله بین دو دیوار لحاظ شده و تاثیر بسیاری از عوامل موثر دیگر نظیر نوع و چیدمان المان­های تسلیح در نظر گرفته نشده است. لذا در این تحقیق تلاش شد تا با بهره­گیری از مدلسازی فیزیکی و عددی دیوارهای خاک مسلح پشت به پشت، گامی موثر در شناخت تاثیر توامان نوع و چیدمان المانهای تسلیح بر عملکرد این سیستم پرکاربرد برداشته شود. نتایج نشان داد اگرچه استفاده از المان­های تسلیح انعطاف­پذیر باعث افزایش تغییر شکل­های جانبی دیوار و کاهش ظرفیت باربری تراورس­ها می­شود، اما نقش موثری در کاهش نیروی بسیج شده در المان­های تسلیح و همچنین تبدیل فشار تراورس به فشار افقی ایفا می­کند. همچنین مشخص شد که اتصال مستقیم دو دیوار مقابل به یکدیگر با استفاده از المان­های تسلیح پیوسته و جداسازی کامل آنها از یکدیگر به ترتیب بهترین و بدترین چیدمان المان­های تسلیح برای بهبود ظرفیت باربری و کاهش تغییر شکل دیوار پشت به پشت می­باشد. این در حالیست که استفاده از این دو چیدمان بترتیب باعث بسیج حداکثری و حداقلی نیرو در المان­های تسلیح می­شود.

کلیدواژه ها:

دیوار خاک مسلح پشت به پشت ، بستر خطوط ریلی ، ژئوسنتتیک ، مدلسازی فیزیکی ، مدلسازی عددی