ارزیابی پتانسیل هوش مصنوعی در آموزش و پژوهش نقاشی

بیان مساله: در عصر حاضر، ورود فناوری های هوش مصنوعی به ساحت هنر، پارادایم های آموزشی و پژوهشی در رشته نقاشی را با تحول بنیادین مواجه کرده است. با وجود پتانسیل های این ابزارها، شکافی میان پذیرش تکنولوژیک و تبیین جایگاه آموزشی و اخلاقی آن ها در نظام دانشگاهی وجود دارد.هدفتحقیق: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کاربست و پتانسیل های هوش مصنوعی در بهبود فرآیندهای آموزشی و روش های پژوهشی در نقاشی انجام شده است.سوال تحقیق: سوال اصلی پژوهش این است که هوش مصنوعی در چه ابعادی قادر به شخصی سازی آموزش، تحلیل آثار هنری و گسترش مرزهای خلاقیت بوده و چه چالش های اخلاقی در این مسیر وجود دارد؟ روش تحقیق: این مطالعه با رویکرد کیفی و تحلیلی و با مشارکت ۴۳ هنرمند و دانشجو انجام شد. گردآوری داده ها از طریق ابزارهای پژوهشی انجام و یافته ها به روش آماری توصیفی تحلیل گردید.نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد ۵۹٪ هنرمندان، هوش مصنوعی را ترکیبی از همکار خلاق و دستیار فنی می دانند. این فناوری در آموزش، موجب بهبود مهارت های بصری (۴۶٪ در ترکیب بندی و ۲۳٪ در نظریه رنگ) شده و ۶۵٪ پاسخ دهندگان آن را مکملی قدرتمند برای اساتید می دانند؛ به طوری که ۹۰.۷٪ بر ضرورت گنجاندن آن در سرفصل های دانشگاهی تاکید دارند. در بخش پژوهش، ۱۰۰٪ شرکت کنندگان بر کارآمدی هوش مصنوعی در تحلیل آثار هنری اذعان داشتند. با این حال، چالش های اخلاقی و حقوقی کپی رایت (۶۶.۶٪) و مناقشه بر سر اصالت اثر هنری (۵۱.۲٪) نشان دهنده لزوم تدوین چارچوب های نظری دقیق در کنار بهره گیری از این ابزارهاست.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی(AI) ، نقاشی ، آموزش و پژوهش هنر ، شخصی سازی آموزش