خوانش مفهوم مرگ در نقاشی نئو اکسپرسیونیستی پس از جنگ جهانی دوم با تمرکز بر مولفه های بصری ( منتخب آثار فرانسیس بیکن و آنسلم کیفر)

چکیدهبیان مسئله: مرگ از مفاهیم مهم در هنر معاصر است که پس از جنگ جهانی دوم، در پی گسترش خشونت، ویرانی و بحران های انسانی، جایگاهی ویژه در آثار هنرمندان پیدا کرد. در جریان نئو اکسپرسیونیسم، هنرمندان تجربه های فردی و جمعی ناشی از جنگ را بازنمایی کردند. فرانسیس بیکن و آنسلم کیفر از هنرمندانی هستند که مفهوم مرگ را به شیوه ای متفاوت مطرح کرده اند. ازاین رو، مطالعه تطبیقی بازنمایی مرگ در آثار این دو هنرمند، مسئله اصلی پژوهش حاضر را تشکیل می دهد.اهداف پژوهش: مطالعه تطبیقی بازنمایی مرگ در نقاشی نئو اکسپرسیونیستی پس از جنگ جهانی دوم با تاکید بر عناصر بصری در آثار منتخب فرانسیس بیکن و آنسلم کیفر است. پرسش های پژوهش: عناصر بصری چگونه در بازنمایی مفهوم مرگ درون آثار این دو هنرمند به کار گرفته شده اند و این عناصر چه تفاوت هایی در نحوه بیان این مفهوم ایجاد می کنند؟روش تحقیق: پژوهش حاضر از نوع بنیادی و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. اطلاعات مورد نیاز به شیوه کتابخانه ای و اسنادی گردآوری شده و آثار منتخب دو هنرمند بر اساس عناصر بصری همچون رنگ، بافت، فضا و فرم مورد تحلیل قرار گرفته اند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که هر دو هنرمند مرگ را نشانه ای از بحران انسان معاصر بازنمایی کرده اند، اما در شیوه بیان آن تفاوت دارند. کیفر با بهره گیری از بافت های فرسوده و فضاهای ویران، مرگ را در پیوند با حافظه جمعی، جنگ و ویرانی فرهنگی مطرح می کند؛ در حالی که بیکن با دگرگونی پیکره انسانی و فضاهای محدود، بر اضطراب وجودی، رنج فردی و فروپاشی روانی تاکید دارد. در آثار هر دو هنرمند، عناصر بصری نقش مهمی در انتقال مفهوم مرگ ایفا می کنند، هرچند این مفهوم در آثار کیفر ماهیتی تاریخی و جمعی و در آثار بیکن ماهیتی فردی و وجودی دارد.

کلیدواژه ها:

فرانسیس بیکن ، آنسلم کیفر ، جنگ جهانی دوم ، نئو اکسپرسیونیسم ، فضا ، مرگ