مدل ساختاری تاثیر شایستگی های روانشناختی مدیران ورزشی بر عملکرد پایدار تیم ها: نقش میانجی ایمنی روانی در ورزش

مقدمه: هدف این پژوهش بررسی تاثیر شایستگی های روان شناختی مدیران ورزشی بر عملکرد پایدار تیم ها و نقش میانجی ایمنی روانی بود. نوآوری این مطالعه در ارائه یک مدل ساختاری یکپارچه است که برای نخستین بار نقش ایمنی روانی را در پیوند میان شایستگی های روان شناختی مدیران و عملکرد پایدار تیم های ورزشی تبیین می کند. روش تحقیق: روش تحقیق حاضر از توع مقطعی، همبستگی- علی بود. جامعه آماری تحقیق شامل مدیران و اعضای تیم های حرفه ای و نیمه حرفه ای ورزش های تیمی تبریز بود که از این بین ۱۶۰ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزار آموس ۲۴ انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد که شایستگی های روانشناختی مدیران تاثیر مستقیم و مثبت بر عملکرد پایدار تیم ها دارند (۳۸/۰= β). همچنین، شایستگی های روانشناختی بر ایمنی روانی تیم تاثیر مثبت و معنی داری داشت (۴۵/۰= β) و ایمنی روانی خود بر عملکرد پایدار تیم اثر مثبت و معنی داری داشت (۴۲/۰= β). اثر غیرمستقیم شایستگی های روانشناختی از طریق ایمنی روانی نیز معنی دار بود (۱۹/۰= β)، که نشان دهنده نقش میانجی موثر ایمنی روانی در رابطه بین شایستگی های مدیران و عملکرد تیم است.نتیجه گیری: یافته ها تاکید می کنند که ترکیب توسعه شایستگی های روانشناختی مدیران و ایجاد فضای ایمن روانی، راهبرد موثری برای بهبود عملکرد پایدار تیم های ورزشی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

شایستگی روانشناختی مدیران ، عملکرد پایدار تیم ، ایمنی روانی ، مدیریت ورزشی ، مدل سازی معادلات ساختاری