مدلیابی پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان تربیت بدنی براساس عملکرد خانواده: بررسی نقش میانجیگری تاب آوری و احساس انسجام

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان تربیت بدنی براساس عملکرد خانواده و بررسی نقش میانجیگری متغیر های روانشناختی تاب آوری و احساس انسجام بود. روشها:جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان زن دانشگاه سیستان و بلوچستان تشکیل دادند که از میان آنها تعداد ۲۷۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه های پیش از قاعدگی دل آرا و همکاران؛ پرسشنامه سنجش خانوادگی مک مستر اپشتاین و همکاران؛ مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه احساس انسجام فلنسبرگ-مدسن و همکاران بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد سندرم پیش از قاعدگی بر اساس عملکرد خانواده(۰۰۱/۰=P، ۲۵۸/۰-=β)تاب آوری (۰۰۱/۰=P، ۴۱۸/۰-=β)وانسجام خود (۰۰۱/۰=P، ۳۸۹/۰-=β) در زنان دانشجو پیش بینی می شود. عملکرد خانواده بر اساس تاب آوری(۰۰۱/۰=P، ۳۳۸/۰=β)وعملکرد خانواده بر اساس انسجام خود (۰۰۱/۰=P، ۳۵۴/۰=β) در زنان دانشجو پیش بینی می شود. سندرم پیش از قاعدگی بر اساس عملکرد خانواده با میانجیگری تاب آوری و احساس انسجام در زنان دانشجو پیش بینی می شود (۰۰۱/۰=P، ۲۷۹/۰-=β). یافته های پژوهش نشان داد که عملکرد خانواده به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق تاب آوری و احساس انسجام) قادر به پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان است.نتیجه گیری: با توجه به نقش فعالیت بدنی در رشته تربیت بدنی، می توان از برنامه های منظم ورزشی و آموزش مهارت های روان شناختی مبتنی بر تاب آوری و احساس انسجام به عنوان راهبردی موثر برای کاهش شدت نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

احساس انسجام ، تاب آوری ، تربیت بدنی ، سندرم پیش از قاعدگی ، عملکرد خانواده