از جایگزینی تا هم افزایی؛ بازتعریف نقش معلم در مدرسه هوشمند با تاکید بر عدالت تربیتی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 95
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS05_1341
تاریخ نمایه سازی: 16 مهر 1405
چکیده مقاله:
ورود هوش مصنوعی به نظام آموزشی، صرفا یک تحول فناورانه نیست، بلکه زمینه ساز بازاندیشی در نقش معلم، شیوه های یاددهی یادگیری و مفهوم عدالت تربیتی شده است. گسترش سامانه های هوشمند می تواند بخشی از فرایندهای آموزشی، ارزیابی و ارائه بازخورد را تسهیل کند؛ بااین حال، انتقال کامل مسئولیت آموزش به الگوریتم ها، پرسش هایی جدی درباره جایگاه ارتباط انسانی، تربیت اجتماعی و رشد عاطفی دانش آموزان ایجاد می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین ظرفیت ها و محدودیت های حضور هوش مصنوعی در مدرسه و ارائه الگویی برای همکاری موثر میان فناوری و نیروی انسانی انجام شده است. پژوهش با رویکرد ترکیبی انجام گرفت. در بخش کیفی، دیدگاه ۲۵ معلم و ۱۵ متخصص تعلیم و تربیت از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شد. در بخش کمی نیز نگرش ۴۰۰ دانش آموز از مقاطع مختلف و ۱۲۰ معلم با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته مورد مطالعه قرار گرفت و داده ها با بهره گیری از تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون t مستقل تحلیل شد. یافته ها نشان داد هوش مصنوعی در حوزه هایی مانند شخصی سازی تمرین ها، تحلیل عملکرد، ارائه بازخورد سریع و پشتیبانی از فرایندهای تکراری آموزشی ظرفیت قابل توجهی دارد؛ اما در حوزه هایی همچون شکل دهی روابط انسانی، تقویت مهارت های اجتماعی، درک موقعیت های عاطفی و ایجاد انگیزش درونی، نمی تواند جایگزین نقش تربیتی معلم شود. همچنین نگرانی هایی درباره وابستگی بیش از حد مدارس به فناوری، کاهش تعامل چهره به چهره و نابرابری در دسترسی به امکانات هوشمند مشاهده شد. برآیند یافته ها نشان می دهد عدالت تربیتی تنها با توزیع برابر ابزارهای فناورانه تحقق نمی یابد، بلکه مستلزم فراهم کردن فرصت برابر برای بهره مندی از راهنمایی انسانی، حمایت عاطفی و مشارکت اجتماعی نیز هست. بنابراین، الگوی مطلوب مدرسه هوشمند، حذف معلم نیست؛ بلکه تقسیم هوشمندانه مسئولیت ها میان انسان و فناوری است. در این الگو، هوش مصنوعی به عنوان ابزار پشتیبان تحلیل، تمرین و بازخورد عمل می کند و معلم همچنان مسئول هدایت تربیتی، ارتباط انسانی، پرورش خلاقیت و تصمیم گیری حرفه ای باقی می ماند. چنین رویکردی می تواند مسیر استفاده مسئولانه از فناوری را با حفظ هویت انسانی و عدالت محوری نظام آموزشی همراه سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پوران فرزان
دبیر رسمی آموزش و پرورش
افسانه اختری زواره
دبیر رسمی آموزش و پرورش
مریم تقویان
دبیر رسمی آموزش و پرورش
نفیسه اندیک
دبیر رسمی آموزش و پرورش
پروانه زارعی
دبیر رسمی آموزش و پرورش