تحلیل نقش هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی و رضایت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر تحلیل نقش هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی و تبیین نسبت آن با رضایت تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش به صورت مروری انجام شد و منابع مرتبط با هوش مصنوعی، هوشمندسازی مدارس و فناوری های نوین آموزشی در مدرسه بررسی و مضامین مشترک استخراج شد. یافته ها نشان داد نقش هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی عمدتا از طریق تنظیم انطباق پذیر محتوا و فعالیت ها، یادگیری شخصی سازی شده، پایش پیشرفت و بازخورددهی هوشمند قابل صورت بندی است و تحقق اثرات آن به زیرساخت یکپارچه داده، بازطراحی محتوا، و آمادگی اجرایی مدرسه وابسته است. همچنین مشخص شد رضایت تحصیلی می تواند از مسیر افزایش تناسب آموزشی، تجربه موفقیت، و ادراک حمایت در فرایند یادگیری تقویت شود، اما در صورت اجرای جزیره ای یا استانداردسازی فناورانه، امکان کاهش کیفیت تجربه یادگیری نیز وجود دارد. در بحث و نتیجه گیری، یافته ها با نتایج پژوهش های مرتبط مقایسه شد و نشان داد هوش مصنوعی زمانی به بهبود رضایت تحصیلی نزدیک می شود که نقش معلم حفظ شود، تنوع فعالیت ها و امکان انتخاب واقعی فراهم گردد و بازخوردها جنبه رشددهنده داشته باشند. بر این اساس، پیشنهاد شد مدیران با طراحی نقشه داده آموزشی، ارتقای سواد داده ای معلمان و ایجاد سیاست های عدالت محور، زمینه بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه ریزی درسی ، رضایت تحصیلی ، هوشمندسازی مدارس