چالش های تربیتی خانواده در مواجهه با هوش مصنوعی و آموزش دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، واکاوی جامع و ساختاریافته چالش های تربیتی نهاد خانواده در مواجهه با استقرار ابزارهای هوش مصنوعی در فرایند آموزش و یادگیری دانش آموزان بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و بر مبنای روش مروری سنتزپژوهی اسنادی به انجام رسید که در آن کلیه مبانی نظری و شواهد تجربی مرتبط در بازه زمانی سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ با جستجوی هدفمند در پایگاه های معتبر علمی گردآوری، پایش و تحلیل محتوا شدند. یافته های پژوهش نشان داد که ورود هوش مصنوعی به آموزش، نهاد خانواده را با ابعاد نوپدیدی از چالش های تربیتی مواجه ساخته است که مهم ترین آن ها شامل دگرگونی در عاملیت تحصیلی و تضعیف مهارت های خودراهبری، تهدید تفکر انتقادی و حل مسئله اصیل بر اثر راه حل های آماده الگوریتمی، ابهام در سنجش اصالت یادگیری در پی بازخوردهای خودکار، فرسایش سلامت روانی و تقلیل تعاملات اجتماعی درون خانوادگی، و نیز ناهماهنگی شیوه های والدگری با سبک های یادگیری شخصی سازی شده توسط ماشین می باشد. بحث و نتیجه گیری حاکی از آن است که مواجهه کارآمد با این تحولات مستلزم گذار از نظارت های فیزیکی و سنتی به سمت والدگری داده محور، تقویت تفکر نقادانه در منزل و هم افزایی ساختاریافته میان خانه و مدرسه در جهت ارتقای سواد فناوری و صیانت از تعاملات عاطفی فراگیران است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، چالش های تربیتی ، خانواده ، آموزش دانش آموزان