تاثیر آموزش خودنظارتی بر پیشرفت تحصیلی

پیشرفت تحصیلی یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت نظام آموزشی و بیانگر میزان تحقق اهداف یادگیری دانش آموزان است. در این میان، عوامل شناختی و فراشناختی نقش مهمی در شکل گیری عملکرد تحصیلی دارند و آموزش خودنظارتی می تواند با تقویت توانایی دانش آموزان در مدیریت و ارزیابی فرایند یادگیری، زمینه دستیابی به نتایج مطلوب تر را فراهم سازد. خودنظارتی به مجموعه ای از مهارت ها اطلاق می شود که به یادگیرنده کمک می کند اهداف آموزشی خود را تعیین کرده، عملکرد خویش را در جریان یادگیری بررسی و میزان پیشرفت خود را ارزیابی کند و در صورت مشاهده کاستی، راهبردهای مناسب را تغییر دهد. هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش خودنظارتی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. روش پژوهش حاضر مروری بوده و با بررسی یافته های پژوهش های انجام شده در زمینه خودنظارتی، یادگیری خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی، ابعاد مختلف این رابطه مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های مطالعات نشان می دهد آموزش خودنظارتی می تواند موجب افزایش آگاهی دانش آموزان از نقاط قوت و ضعف یادگیری، بهبود مدیریت زمان، افزایش تمرکز، تقویت مسئولیت پذیری و ارتقای انگیزش تحصیلی شود. همچنین، استفاده منظم از راهبردهای خودنظارتی می تواند دانش آموزان را در شناسایی خطاهای یادگیری و اصلاح شیوه مطالعه یاری کند. بر این اساس، توجه نظام آموزشی به آموزش مهارت های خودنظارتی و فراهم کردن فرصت برای ارزیابی مستمر عملکرد دانش آموزان می تواند به بهبود فرایند یادگیری و ارتقای پیشرفت تحصیلی منجر شود.

کلیدواژه ها:

خودنظارتی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری خودتنظیمی ، مهارت های فراشناختی ، عملکرد تحصیلی