نقش فناوری آموزشی در ارتقای کیفیت تدریس و جایگاه مدیر مدرسه در توانمندسازی معلمان

فناوری آموزشی در دهه های اخیر به یکی از ارکان اساسی فرآیند آموزش و پرورش تبدیل شده است. استفاده مناسب و هدفمند از فناوری در تدریس، می تواند کیفیت یادگیری، انگیزه دانش آموزان و اثربخشی آموزشی را به طور چشمگیری ارتقا بخشد. با این حال، صرفا حضور فناوری در کلاس درس کافی نیست و نحوه استفاده، طراحی آموزشی و حمایت سازمانی از معلمان، نقش تعیین کننده ای در موفقیت این فرآیند ایفا می کنند. این مقاله با رویکردی نظری-تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف استفاده مناسب از فناوری آموزشی در تدریس و نقش کلیدی مدیر مدرسه در توانمندسازی و حمایت از معلمان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی، باید با ایجاد بسترهای فیزیکی و نرم افزاری مناسب، ارائه آموزش های مستمر، حمایت روان شناختی و ایجاد فرهنگ نوآوری، معلمان را در مسیر ادغام فناوری در تدریس همراهی کند. همچنین، استفاده مناسب از فناوری مستلزم گذر از نگاه ابزاری صرف به سمت نگاه انتقادی و تربیتی است که در آن، فناوری در خدمت اهداف آموزشی و تربیتی قرار گیرد نه برعکس.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، کیفیت تدریس ، توانمندسازی معلمان ، مدیریت آموزشی ، ادغام فناوری ، یادگیری فعال ، رهبری آموزشی ، نوآوری در آموزش