نقش استفاده از فناوری های نوین در ارتقای یادگیری فعال

فناوری های نوین آموزشی در سال های اخیر به یکی از مولفه های مهم تحول در فرایند یاددهی یادگیری تبدیل شده اند و زمینه های تازه ای برای افزایش مشارکت و فعالیت دانش آموزان فراهم کرده اند. هدف این مقاله بررسی نقش استفاده از فناوری های نوین در ارتقای یادگیری فعال و تبیین ظرفیت های آن در بهبود کیفیت فرایند آموزشی است. در این مقاله با استفاده از رویکرد توصیفی تحلیلی و مرور مبانی نظری و پژوهش های مرتبط، نقش ابزارهایی مانند تخته های هوشمند، نرم افزارهای آموزشی، سامانه های یادگیری الکترونیکی، محتوای چندرسانه ای، شبیه سازها، بازی های آموزشی و فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در یادگیری فعال بررسی شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری می تواند دانش آموزان را از دریافت کنندگان منفعل اطلاعات به مشارکت کنندگان فعال در فرایند یادگیری تبدیل کند. فناوری با فراهم کردن فرصت جست وجو، تعامل، حل مسئله، تولید محتوا، همکاری گروهی و دریافت بازخورد سریع، زمینه مشارکت شناختی و رفتاری بیشتر دانش آموزان را فراهم می سازد. همچنین، دسترسی به منابع متنوع و امکان شخصی سازی فعالیت های آموزشی می تواند به تفاوت های فردی و نیازهای گوناگون یادگیرندگان پاسخ دهد. با این حال، اثربخشی فناوری به نحوه استفاده از آن، شایستگی دیجیتال معلم، کیفیت محتوای آموزشی و زیرساخت های مدرسه وابسته است. بنابراین، فناوری زمانی بیشترین تاثیر را بر یادگیری فعال خواهد داشت که در چارچوب اهداف آموزشی مشخص و همراه با روش های تدریس تعاملی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری فعال ، آموزش دیجیتال ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری تعاملی