بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه بر رشد مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری دانش آموزان

آموزش در عصر حاضر تنها به انتقال مفاهیم و اطلاعات محدود نمی شود، بلکه یکی از مهم ترین وظایف نظام آموزشی، آماده سازی دانش آموزان برای مواجهه با مسائل واقعی زندگی و توانمند ساختن آنان در تحلیل موقعیت ها، انتخاب راه حل مناسب و تصمیم گیری آگاهانه است. مهارت حل مسئله و تصمیم گیری از جمله شایستگی هایی هستند که نقش مهمی در موفقیت تحصیلی، اجتماعی و فردی دانش آموزان دارند. با این حال، شیوه های آموزشی مبتنی بر حفظ مطالب و انتقال یک طرفه اطلاعات، فرصت محدودی برای تمرین این مهارت ها فراهم می کنند. آموزش مبتنی بر تجربه به عنوان یکی از رویکردهای فعال یاددهی یادگیری، تلاش می کند دانش آموز را از دریافت کننده صرف اطلاعات به مشارکت کننده فعال در فرایند یادگیری تبدیل کند. در این روش، دانش آموز از طریق فعالیت عملی، مشاهده، تجربه، آزمایش، گفت وگو، بازاندیشی و کاربرد آموخته ها در موقعیت های واقعی یا شبیه سازی شده، مفاهیم را عمیق تر درک می کند.هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه بر رشد مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری دانش آموزان است. در این مقاله، مفهوم آموزش مبتنی بر تجربه و مبانی آن بررسی شده و نقش این رویکرد در تقویت توانایی تشخیص مسئله، تولید راه حل، تحلیل گزینه ها، پیش بینی پیامدها و انتخاب آگاهانه مورد توجه قرار گرفته است. همچنین روش هایی مانند پروژه های عملی، بازی های آموزشی، فعالیت های گروهی، ایفای نقش، آزمایش و شبیه سازی به عنوان ابزارهای مناسب برای اجرای یادگیری تجربه محور بررسی شده اند. تحلیل مباحث نشان می دهد که فراهم کردن فرصت تجربه و بازاندیشی می تواند به افزایش مشارکت، استقلال فکری، تفکر انتقادی، مسئولیت پذیری و اعتماد به توانایی حل مسائل در دانش آموزان کمک کند. بر این اساس، توجه بیشتر مدارس به آموزش تجربه محور می تواند زمینه را برای پرورش دانش آموزانی فراهم کند که علاوه بر برخورداری از دانش نظری، توانایی استفاده از دانش خود در موقعیت های جدید و تصمیم گیری آگاهانه را نیز داشته باشند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر تجربه ، یادگیری تجربی ، حل مسئله ، تصمیم گیری ، دانش آموزان ، یادگیری فعال