مدرسه ای برای زندگی؛ چگونه می توان آموزش را از انتقال دانش به ساختن انسان تغییر داد؟

در عصری که سرعت تغییرات علمی، فناوری و اجتماعی، مدل های سنتی آموزش را در معرض چالش قرار داده است، ضرورت بازاندیشی در هدف و ماهیت مدرسه بیش از پیش احساس می شود. پرسش اصلی این پژوهش آن است که چگونه می توان آموزش را از فرآیندی صرفا مبتنی بر انتقال دانش، به فرآیندی چندبعدی برای ساختن انسان توانمند، مسئول و معنابخش تبدیل کرد. هدف این مقاله، بررسی و تبیین محدودیت های مدل سنتی انتقال دانش، شناسایی ابعاد چندگانه «ساختن انسان» در فرآیند آموزشی و ارائه شرایط و راهکارهای عملیاتی برای تبدیل مدرسه به «مدرسه ای برای زندگی» است. روش تحقیق مقاله حاضر از نظر هدف، کاربردی-توسعه ای و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای-مستند است. پس از بررسی های انجام شده نتایج به دست آمده نشان داد که گذار از انتقال دانش به ساختن انسان، نه یک انتخاب روش شناختی، بلکه ضرورتی انسانی و اجتماعی است که مدرسه را از «مکان آموزش» به «محیط زندگی» تبدیل می کند؛ جایی که دانش آموز نه «برای» زندگی آماده می شود، بلکه «در» زندگی رشد می کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه ای برای زندگی ، ساختن انسان ، انتقال دانش ، آموزش چندبعدی ، تربیت جامع ، یادگیری معنادار ، اکوسیستم آموزشی.