طراحی درس های بین رشته ای کار و فناوری و مطالعات اجتماعی برای یادگیری مهارت های زندگی

در نظام آموزشی معاصر، گذار از آموزش های صرفا حافظه محور به سمت پرورش مهارت های کاربردی و زندگی محور، یکی از دغدغه های اصلی سیاست گذاران آموزشی است. درس های «کار و فناوری» و «مطالعات اجتماعی» در مقطع ابتدایی و متوسطه اول، پتانسیل بالایی برای تلفیق و ایجاد رویکردی بین رشته ای دارند. این مقاله با هدف بررسی چگونگی طراحی محتوای درسی مشترک میان این دو حوزه، به دنبال ارائه مدلی است که در آن دانش آموزان ضمن آشنایی با مفاهیم اجتماعی، اقتصادی و شهروندی، مهارت های فنی، حل مسئله و کار گروهی را نیز بیاموزند. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و بر اساس اسناد بالادستی برنامه درسی ملی و متون تخصصی تربیت شهروند و آموزش فنی طراحی شده است. یافته ها نشان می دهد که ادغام پروژه های عملی در درس کار و فناوری با مباحث تاریخی، جغرافیایی و مدنی درس مطالعات اجتماعی، منجر به عمق بخشی به یادگیری، افزایش انگیزه تحصیلی و تقویت مهارت های نرم مانند ارتباط موثر، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری اجتماعی می شود. در نهایت، الگویی شامل مراحل شناسایی نیاز، طراحی پروژه مشترک، اجرای تعاملی و ارزشیابی فرآیندمحور ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش بین رشته ای ، کار و فناوری ، مطالعات اجتماعی ، مهارت های زندگی ، یادگیری پروژه محور ، تربیت شهروند.