خیال، مفهومی بینارشته ‎ای در ادبیات کودک

در مقاله ی حاضر به بررسی اهمیت عنصر خیال در ادبیات کودک از منظر میان رشته ای می پردازیم. بر اساس دیدگاه های جامعه شناسان و نظریه پردازان، کودکی ساخته و پرداخته ی فرهنگ ها و ایدئولوژی های مختلف است و مفهوم آن در هر جامعه متغیر است. به تبع آن ادبیات کودک نیز از رشته های مختلفی چون روان شناسی، فلسفه، زبان شناسی و علوم تربیتی بهره مند می‎شود. یکی از عناصر کلیدی در آثار ادبی برای کودکان، خیال است که نقش حلقه‎ی ارتباط میان دنیای محسوسات و معقولات را ایفا می کند. در فلسفه، عرفان و روان شناسی، خیال به عنوان واسطه ای بین جهان مادی و عالم معقول شناخته می شود که در آن، تخیل و خلاقیت نقش محوری دارند. در ادبیات کودک، خیال به عنوان نیروی محرک در آفرینش هنری، توسعه‎ی مهارت های زبانی، تقویت خلاقیت و ابزار مقابله با ترس ها و نیازهای روانی کودکان شناخته می شود. این مقاله نشان می دهد که خیالی که در فلسفه، عرفان و روان شناسی بررسی می شود، شباهت های زیادی با خیال کودکانه دارد و می تواند به عنوان حلقه ای میان رشته ای، نقش مهمی در توسعه‎ی ادبیات کودک و فهم عمیق تر نیازهای روانی و شناختی آنان ایفا کند. در نتیجه، بایسته است شناخت و توجه به عنصر خیال در ادبیات کودک، به عنوان یکی از پایه های اساسی در طراحی و تولید آثار ادبی برای کودکان مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ادبیات کودک ، خیال ، روان شناسی ، عرفان ، فلسفه