بررسی انتقادی آرای محمودکیانوش درباره شعر کودک با تکیه برشعرهای عباس یمینی‎ شریف

محمود کیانوش از پیشگامان و نظریه‎پردازان شعر کودک است. او در کتاب شعر کودک در ایران، با ارائه ی بیانه‎ای ‎‎درباره ی بایدها و نبایدهای شعر کودک، در ضمن بیان نظرات خود، شعرهای عباس یمینی‎شریف‎‎ را نقد کرده است. کیانوش بر این باور است که یمینی‎شریف، شاعر کودک نیست. تعدادی از شاعران و نظریه پردازان شعر کودک نیز به پیروی از کیانوش، جایگاه شعری یمینی‎شریف ‎و نقش او در حیات شعر کودک را کم‎رنگ می دانند. در این مقاله کوشیده ایم به روش نقد نقد و با تطبیق اشعار کتاب‎های آواز فرشتگان، آوای نوگلان و گل‎های گویا از عباس یمینی‎شریف با نظریات کیانوش این نقدها را از نظر علمی و منطقی ارزیابی کنیم و ثابت کنیم که بسیاری از ادعاهای کیانوش درباره ی یمینی شریف، جانبدارانه و بر پایه ی احساس شخصی اوست. باتوجه به آنکه شعرهای یمینی‎شریف ‎قبل از نظریات کیانوش منتشر شده است، اثبات این باور می تواند به تغییر نگاهی نو به یمینی‎شریف و نیز بیانیه ی کیانوش منجر شود.

کلیدواژه ها:

شعر کودک ، عباس یمینی‎شریف ، محمود کیانوش ، نقد