نقش جامعه شناختی زنان بر فرهنگ زیست محیطی شهری، مورد مطالعه: زنان شهر خرم آباد

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_GRUP-17-2_009

تاریخ نمایه سازی: 14 مهر 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف طراحی و تعیین اولویت های الگوی پایداری شهری جوامع سبز در کلان شهر تبریز اجرا شد. گسترش سریع شهرنشینی، آلودگی شدید هوا، کمبود فضای سبز سرانه، نابرابری فضایی و ضعف در مشارکت شهروندی، از مهم ترین چالش های پیش روی مدیریت شهری تبریز به شمار می آیند. جوامع سبز به عنوان بازتابی اجرایی از مفهوم توسعه پایدار، بر تحقق توازن میان انسان و محیط طبیعی، گسترش حمل ونقل پاک، بهره وری پایدار منابع، عدالت اجتماعی و حکمرانی مشارکتی تاکید دارند. روش پژوهش به شیوه ترکیبی (کیفی_کمی) و مبتنی بر رویکرد نظریه داده بنیاد انجام گرفت. در بخش کیفی، با ۱۵ نفر از اساتید دانشگاه و مدیران شهری طی مصاحبه های نیمه ساختاریافته از شهریور ۱۴۰۳ تا شهریور ۱۴۰۴ گفت وگو شد و داده ها با تحلیل تم در سه مرحله باز، محوری و انتخابی کدگذاری شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شهروندان تبریز بودند و بر اساس فرمول کوکران، ۳۲۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای ۲۹ سوالی برگرفته از خروجی مرحله کیفی بود. اعتبار محتوایی ابزار به کمک روش دلفی و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۷/۰ تایید شد. برای آزمون مدل، از تحلیل معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد الگوی نهایی از شش بعد کلیدی تشکیل می شود: محیط زیست پایدار (β=۰.۱۸۹)، طراحی شهری سبز (β=۰.۱۷۵)، عدالت و رفاه اجتماعی (β=۰.۳۲۰)، مسئولیت اجتماعی سازمان ها (β=۰.۱۹۷)، فرایندهای مشارکتی و حکمرانی (β=۰.۱۶۴) و تاب آوری و زیست پذیری شهری (β=۰.۱۹۴) که در مجموع بخش عمده ای از واریانس پایداری شهری را توضیح می دهند. کلیه مولفه ها تاثیر معناداری بر پایداری شهر داشتند، به ویژه طراحی شهری سبز و حکمرانی مشارکتی که بیشترین نقش را در تحقق اهداف جوامع سبز نشان دادند. همچنین، مسئولیت اجتماعی و عدالت فضایی دو عامل واسطه ای مهم در افزایش تاب آوری و رضایت شهروندی محسوب شدند. الگوی ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای شهرداری و سیاست گذاران جهت حرکت به سوی شهری پایدار و انسان محور به کار رود و با تقویت تعامل میان مدیریت شهری، ساکنان و بخش خصوصی، زمینه ارتقای کیفیت زندگی و حفاظت از بوم سامانه های شهری را فراهم آورد.

نویسندگان

نورالدین اله دادی

استادیار، گروه جامعه شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

سعید گودرزی

دانشیار، گروه مردم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Abedi Sarvestani, A. (۲۰۱۱). Autoecology; An Approach to Explaining Human ...
  • Albrecht, G., Holberc, E., & Nowak, P. (۱۹۸۲). The new ...
  • Alexandra, N. (۲۰۱۵). Livability and LEEN-ND: The challenges Successes of ...
  • Agha Mohammadi, A. (۲۰۰۷). Study of environmental behaviors of primary ...
  • Ahmadian, D. & Haghighian, M. (۲۰۱۶). Sociological analysis of the ...
  • Baker, T. L. (۲۰۰۷), Theoretical Research Methods in Social Sciences, ...
  • Barry, J. (۲۰۰۷). Environment and social theory. London and New ...
  • Barr, S. (۲۰۰۷). Strategies for Sustainability: Citizens and Responsible Environmental Behaviour. ...
  • Blunden, A. (۲۰۰۳). On Social Capital, http://home.mira.net/andy/works/ social-capital.html ...
  • Castells, M. (۲۰۰۵). The Age of Information Economy, Society and ...
  • Castells, M. (۲۰۰۵). The Age of Information, Economy, Society and ...
  • Dovas, D. A. (۱۹۹۷). Survey in Social Research, Translated by ...
  • Dunlap, R. E., & Van Liere, K. D. (۱۹۷۸). The ...
  • Dunlap, R. E., & Van Liere, K. D. (۱۹۷۸). The ...
  • Farahmand, M., Shokoohi Far, K., & Sayar Khalaj, H. (۲۰۱۴). ...
  • Field, M. N. (۲۰۰۸). Trust, Risk and the Environment, Collection ...
  • Field, J. (۲۰۰۹). Social Capital, Translated by Gholamreza Ghaffari and ...
  • Grafton, R. & Knowles, S. (۲۰۰۳). Social capital and national ...
  • Hajizadeh, M., Sayar Khalaj, H., & Shokoohi Far, K. (۲۰۱۴). ...
  • Haghighian, M., Hashemian-Far, S. A. (۲۰۲۱). Sociological explanation of environmental ...
  • ۲۲۰۶۷/social.۲۰۲۲.۷۶۰۱۵.۱۱۶۲Hemmati, Z., Rezaei, M., & Shobeiri, S. M. (۲۰۱۴). Qualitative ...
  • Irandoust, K. & Ketabollahi, K. (۲۰۱۲). Urban Regeneration; Approaches and ...
  • Jahangiri, M. (۲۰۰۲). The Constitution of the Islamic Republic of ...
  • Kairser, F.G. Wolfing, S & Fuhrer, U.)۱۹۹۹). Environmental attitude and ...
  • Movahed, M., Enayat, H. & Pour Nemat, A. (۲۰۰۸). Study ...
  • Mansourfar, K. (۲۰۰۶). Statistical Methods, eighth edition. Tehran: University of ...
  • Mohammadi Sarin Dizaj, M. & Shahamat, A. (۲۰۱۴). Evaluation of ...
  • Sasan-Pour, F. & Hakimi, M. (۲۰۲۲). The effect of ecological ...
  • Saberi-Far, R. (۲۰۲۲). Investigating factors affecting the formation of environmental ...
  • نمایش کامل مراجع