اختلاف بریتانیا و ایسلند بر سر منابع نفتی دریای شمال و تاثیر آن برصلح پایدار در اقیانوس اطلس شمالی

اختلاف بریتانیا و ایسلند بر سر منابع نفتی حوضه هاتون-راک آل در دریای شمال نمونه ای از مناقشات پیچیده منابع دریایی است که هم زمان ابعاد حقوقی، زیست محیطی، سیاسی و ژئوپلیتیکی را در بر گرفته و پرسش هایی درباره عدالت در تقسیم منابع و امکان دستیابی به صلح پایدار در اقیانوس اطلس شمالی مطرح می کند. این پژوهش با بهره گیری از روش تحلیل محتوای اسنادی و چارچوب نظری تلفیقی شامل ژئوپلیتیک کلاسیک، صلح مثبت و هیدروپلیتیک، به بررسی این موضوع می پردازد که چه عواملی تنش ها را تشدید کرده و چه سازوکارهایی می تواند آن ها را به همکاری تبدیل کند. نتایج نشان می دهد که ادعاهای گسترده ایسلند بیش از آن که مبتنی بر اصول حقوقی باشند، ریشه در ملاحظات ژئوپلیتیکی و امنیت اقتصادی دارند به نحوی که تغییرات اقلیمی با کاهش منابع ماهیگیری و دشوار شدن اکتشاف نفت رقابت را افزایش داده و نبود تعهد کامل به نهادهای بین المللی مانند کمیسیون تحدید حدود فلات قاره ای مانع حل اختلاف شده است. یافته ها تایید می کنند که تحقق صلح پایدار نیازمند رویکردی چندجانبه، تلفیق تعهدات زیست محیطی و بهره گیری از فناوری های نوین برای تعیین مرزهاست. علاوه بر این، پژوهش حاضر الگویی تحلیلی در اختیار سیاست گذاران ایرانی قرار می دهد تا از تجربیات اقیانوس اطلس در مدیریت مناقشات مشابه دریای خزر بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

برگزیت ، تغییرات اقلیمی ، ژئوپلیتیک ، هیدروپلیتیک