پیش بینی سبک تدریس و کیفیت روابط بین فردی معلمان براساس روابط موضوعی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر نگرش های ناکارآمد و ارتباط موثر با همسالان در دانش آموزان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. حجم نمونه تعداد ۳۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل     (۱۵ نفر) جایگزین شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از شاخص ها و روش های آمارتوصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد) و سپس از آمار استنباطی برای بدست آوردن تحلیل کوواریانس تفسیر شدند. برای غربال اختلال ارتباط اجتماعی، دانش آموزان مدنظر با توجه به ملاک های تشخیص در DSM-۵-TR، مصاحبه تشخیصی و نظر معلمان تعیین شدند و برای ارزیابی متغیرها از پرسشنامه های نگرش های ناکارآمد کودکان و نوجوانان دوالساندرو و بورتون (۲۰۰۶) و پرسشنامه ارتباط با همسالان کودکان ماورولی (۲۰۰۸) استفاده شد. گروه آزمایش در ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای (حضوری) تحت آموزش مهارت های اجتماعی، هیجانی و رفتاری قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که  با کنترل پیش آزمون بین گروه آزمایش و کنترل در نگرش های ناکارآمد (P<۰.۰۰۵ و F=۸.۲۵) و ارتباط موثر با همسالان (P<۰.۰۱۵ و F=۶.۱۲) مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی تفاوت معنادار وجود دارد؛ مهارت های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر کاهش نگرش های ناکارآمد و افزایش رابطه موثر با همسالان در افراد مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی موثر بوده است. از اینرو می توان برای بهبود ضعف مهارت های ارتباطی نوجوانان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی از مداخلات مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی، هیجانی و رفتاری استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، هیجانی و رفتاری ، نگرش های ناکارآمد ، ارتباط موثر با همسالان ، اختلال ارتباط اجتماعی