واکاوی مولفه های موثر بر اجرای پژوهش گروهی در آموزش عالی

پژوهش های گروهی، یکی از الگوواره های کارآمد در حوزه توسعه فردی و حرفه ای استادان و دانشجویان است که از تفکر و یادگیری جمعی در راستای تحقق استعدادها و ظرفیت های انسانی و سازمانی بهره می گیرد. پژوهش کنونی با هدف واکاوی ابعاد موثر بر پژوهش های گروهی در آموزش عالی انجام شد. این پژوهش در زمره پژوهش های کیفی و از حیث هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری این پژوهش، متخصصان و استادان و دانش آموختگان دکتری می باشند. ۲۰ نفر نمونه موردنظر به روش هدفمند و تکنیک گلوله برفی انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته می باشد. داده ها به روش تحلیل مضمون تحلیل شده اند.نتایج حاصل از پژوهش، سه بعد شامل ویژگی های استادان (دانش و مهارت و ویژگی های شخصیتی)، ویژگی های دانشجویان (ویژگی های شخصیتی و نگرش ها) و ویژگی های دانشگاهی (مدیریت و رهبری دانشگاهی، کارکردهای دانشگاهی، منابع و اعتبارات و عوامل فرهنگی) را شناسایی کرد. در این راستا لازم است با تغییر در راهبردهای اجرایی دانشگاه ها، به کارگیری استادان توانمند و بسط فرهنگ گروهی در بین استادان و دانشجویان، حمایت مادی و معنوی از پژوهشگران گروهی، تخصیص متوازن و منطقی اعتبارات به پژوهش های گروهی در حوزه های علوم انسانی، نهادینه کردن فرهنگ حامی مشارکت و بازنگری برنامه های درسی با محوریت فعالیت های یاددهی و یادگیری گروهی، بستر موردنیاز برای نهادینه شدن پژوهش های گروهی در دانشگاه ها را فراهم کرد.

کلیدواژه ها:

مهارت پژوهش گروهی ، آموزش عالی ، اساتید ، دانشجویان ، تحلیل مضمون