نقش اندازه شرکت در میزان تاثیر درماندگی مالی و شدت سرمایه بر مالیات تهاجمی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

مالیات تهاجمی به مجموعه اقدامات برنامه ریزی شده توسط مدیریت شرکت اشاره دارد که با استفاده از ابهامات قانونی و در مرز میان رفتار قانونی و غیرقانونی، با هدف کاهش بار مالیاتی شرکت طراحی می گردد. این رفتار مالیاتی یکی از چالش های مهم پیش روی نظام های مالیاتی در سراسر جهان محسوب می شود. عوامل متعددی می توانند بر میزان گرایش شرکت ها به اتخاذ رویه های مالیاتی تهاجمی اثرگذار باشند. در این میان، درماندگی مالی به عنوان وضعیتی که شرکت توانایی ایفای تعهدات مالی خود را از دست می دهد، می تواند انگیزه مدیران را برای جستجوی منابع نقدینگی از جمله کاهش مالیات تشدید نماید. همچنین شدت سرمایه که بیانگر میزان سرمایه گذاری شرکت در دارایی های ثابت مشهود است، به دلیل ایجاد فرصت های متعدد صرفه جویی مالیاتی، می تواند زمینه را برای اتخاذ رفتارهای تهاجمی فراهم سازد. علاوه بر این، اندازه شرکت نیز به عنوان یکی از ویژگی های ساختاری بنگاه ها، می تواند از طریق کانال هایی نظیر دسترسی به منابع مالی و سطح نظارت بر شرکت، رابطه این متغیرها را با مالیات تهاجمی تحت تاثیر قرار دهد. از این رو، پژوهش حاضر به بررسی نقش اندازه شرکت در میزان تاثیر درماندگی مالی و شدت سرمایه بر مالیات تهاجمی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است. به منظور دستیابی به این هدف، یک چهار فرضیه تدوین شد که جهت آزمون این فرضیه ها؛ با استفاده از روش حذف سیستماتیک، نمونه ای متشکل از 150 شرکت از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طی سال های 1398 تا 1403 انتخاب گردید. پژوهش حاضر، از نوع کاربردی می باشد و مدل های پژوهش به روش رگرسیون چندگانه مورد تخمین قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که درماندگی مالی و شدت سرمایه تاثیر مثبت بر مالیات تهاجمی دارند. اما اندازه شرکت تاثیر درماندگی مالی بر مالیات تهاجمی و تاثیر شدت سرمایه بر مالیات تهاجمی را تضعیف نمی کند.

کلیدواژه ها:

مالیات تهاجمی ، درماندگی مالی ، شدت سرمایه ، اندازه شرکت