کووید ۱۹، درماندگی مالی و اجتناب مالیاتی

شرکت هایی که در وضعیت درماندگی مالی قرار دارند، به دنبال راه هایی برای کاهش خروج وجه نقد ناشی از مالیات هستند. صرفه جویی مالیاتی یک منبع تامین مالی داخلی است که با تشدید محدودیت های مالی در طول دوره شیوع کووید۱۹ اهمیت آن برای شرکت ها دوچندان می شود؛ ازاین رو، این شرکت ها با احتمال بیشتری درگیر اجتناب مالیاتی می شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر درماندگی مالی بر اجتناب مالیاتی و چگونگی این تاثیر در دوره شیوع کووید۱۹ است. داده های پژوهش شامل ۱۶۲ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱است. به منظور برازش مدل های رگرسیونی پژوهش از روش حداقل مربعات تعمیم یافته استفاده شده است. یافته ها حاکی از آن است که درماندگی مالی بر اجتناب مالیاتی تاثیر مثبت و معناداری دارد؛ بنابراین، در کل دوره پژوهش، شرکت هایی که درماندگی مالی بیشتر داشته اند، بیشتر درگیر اجتناب مالیاتی بوده اند؛ به علاوه، شیوع کووید۱۹ در رابطه بین درماندگی مالی و اجتناب مالیاتی اثر تعدیلی معناداری ندارد. پژوهش حاضر ضمن توسعه ادبیات موجود درباره تاثیر درماندگی مالی بر اجتناب مالیاتی، به درک اثر بحران های مالی در نتیجه شیوع کووید۱۹ بر این رابطه کمک می کند. برخلاف انتظارات حاصل از فرضیه ها، یافته ها حاکی از تاثیرنداشتن معنادار کووید۱۹ بر رابطه بین درماندگی مالی و اجتناب مالیاتی است؛ ازاین رو، انجام سایر پژوهش ها در این حوزه با در نظر گرفتن اثر فاکتورهای خاص دوران شیوع کووید۱۹ ازجمله اعطای بخشودگی مالیاتی می تواند به توسعهادبیات کمک کند.

کلیدواژه ها:

درماندگی مالی ، اجتناب مالیاتی ، کووید ۱۹ ، بخشودگی مالیاتی