مقایسه تحلیلی مولفه های اجتماعی سازی (همدلی عاطفی و شناختی و رفتارهای اشتراکی ) در کودکان دارای پیشینه ی آموزشی مجازی و حضوری : یک مطالعه ی موردی

پژوهش حاضر به تحلیل مقایسه ای ابعاد رشد اجتماعی، با تاکید ویژه بر همدلی و رفتارهای اشتراک گذاری، در کودکان با سابقه آموزش عمدتا مجازی در برابر آموزش حضوری می پردازد. با گسترش بی سابقه آموزش مجازی در دوران همه گیری کووید-۱۹ و تداوم کاربرد آن در نظام های آموزشی، بررسی تاثیرات این شیوه آموزشی بر مهارت های اجتماعی-هیجانی کودکان به موضوعی حیاتی تبدیل شده است. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های تجربی و نظری، به بررسی این پرسش محوری می پردازد که آیا تفاوت معناداری در سطوح همدلی و رفتارهای اشتراک گذاری بین کودکان با تجربه آموزش عمدتا مجازی و حضوری وجود دارد. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه فناوری می تواند بستری برای آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی فراهم آورد، محیط حضوری با فراهمی نشانه های غیرکلامی، تعاملات رو در رو، و بازخورد فوری، بستر غنی تری برای پرورش همدلی و رفتارهای اشتراک گذاری فراهم می سازد. با این حال، آموزش مجازی با بهره گیری از راهبردهای خلاقانه و میانجی گری انسانی می تواند تا حدی این شکاف را جبران نماید. نتایج این پژوهش، دلالت های مهمی برای سیاست گذاری آموزشی در دوران پسا-همه گیری دارد و بر ضرورت طراحی برنامه های تلفیقی تاکید می کند.